تاریخ نقاشی در ایران و مطالعات ایران شناسان

آنچه امروزه به‌عنوان مینیاتور، نگارگری یا نقاشی ایرانی می‌شناسیم تاریخی بس دراز در ایران دارد، اما مطالعه آن به‌عنوان شاخه‌ای از هنرهای ایرانی یا شرقی در میان مورخان، شرق‌شناسان و ایران‌شناسان قدمت چندانی ندارد. این امر از سویی به دلیل پیوند نقاشی با هنر کتاب‌آرایی بود که تا پیش از سده 17م به شکل‌گیری جریان مستقلی برای هنر نقاشی نینجامید و از سوی دیگر، ریشه در خصایص بسیار متمایز این هنر، با تعریف نقاشی به‌مثابه یکی از اشکال هنر والا در غرب دارد که شناخت جایگاه، اهمیت و ارزش نقاشی ایرانی در میان هنرشناسان غربی را با تأخیر مواجه کرد. در هر رو، از نیمه نخست سده بیستم به این سو، مطالعه نقاشی ایرانی به یک حوزه مطالعاتی مهم در غرب بدل شد که در این میان نقش برخی رویدادها و شخصیت‌ها بسیار برجسته است. در این نوشتار به اختصار به برخی از آنها می‌پردازیم.