عصر حجر
اصطلاح عصر حجر را نخستین بار رومیان و چینیان باستان به کار بردند». حجر به معنای سنگ است و این اصطلاح به دورهای از حیات بشر اشاره دارد که معیشت آدمی بر پایۀ بهرهگیری از ابزارآلات سنگی ممکن میشد. زمانی که هنوز هیچ فلزی کشف نشده بود. باستانشناسان عصر حجر رابه دو دوره تقسیم میکنند: یکی عصر حجر قدیم یا دیرینه سنگی و دیگری حجر جدید یا نوسنگی. اما در دهة 1950م. دورة سومی نیز برای این عصر معرفی شد و میانسنگی نام گرفت.
منبع
نتسلی، پ. (1382ش.). عصر حجر (ترجمة ع. بهرامی). ققنوس. صص. 13 – 15.