برنامه مطالعات هند-آلمانی و هند- ایرانی دانشگاه ارلانگن نورنبرگ به مطالعه علمی و مقایسهای زبانهای هندواروپایی و بهویژه شاخه زبانهای هندوایرانی میپردازد. این برنامه بر پایه این شناخت بنا شده که بسیاری از زبانهای اروپا و برخی زبانهای آسیا (مانند زبانهای هندی و ایرانی) با یکدیگر خویشاوندی ژنتیکی دارند و همگی از یک زبان مادر مشترک به نام نیا-هندواروپایی گرفته شدهاند. تمرکز اصلی این برنامه بر مراحل کهن این زبانها است و متون کهنی با اهمیت ادبی، تاریخی و مذهبی بالا، مانند سرودههای ریگودا، گاتاهای زرتشت به زبان اوستایی، و کتیبههای هخامنشی به زبان فارسی باستان، منابع کلیدی پژوهش در این حوزه را تشکیل میدهند (Studiengang Indogermanistik und Indoiranistik Universitat Erlangen-Nurnberg, n.d.)