سفر به ایران

نکته مثبت و مهم این اثر این است که  نویسنده با سفر به ایران و حضور در مراکز مختلف، مانند حرم‌ها، دانشگاه‌ها، و محافل مذهبی، داده‌های دست‌اولی ارائه داده است. نویسنده مدعی است کوشیده بدون جانبداریِ آشکار، تصویری متعادل از ایران ارائه کند. از سوی دیگر کتاب جنبه‌های گوناگون زندگی در ایران از مسائل مذهبی و سیاسی تا اجتماعی و فرهنگی را دربر می‌گیرد. نویسنده با ایرانیان مختلف مانند روحانیون، دانشگاهیان، و زنان مصاحبه کرده و از منابع داخلی برای نوشتن متن کتاب بهره گرفته است که این موجب معتبرتر شدن اثر شده است. با این حال در برخی بخش‌ها (مانند تحلیل قوانین زنان یا وضعیت اقلیت‌ها) عمق تحلیل کافی نیست و بیشتر بر اساس مشاهدات محدود قضاوت شده است. همچنین در برخی موارد آن‌چه ارائه شده به دیدگاه‌های رسمی نزدیک‌تر است و صدای منتقدان به اندازه کافی منعکس نشده است. نقش تحریم‌ها، جنگ تحمیلی، و فشارهای بین‌المللی در تحلیل مسائل داخلی ایران کم‌رنگ شده است.  همچنین از نقاط ضعف این اثر می‌توان به این اشاره کرد که اگرچه نویسنده با افراد مختلفی گفتگو کرده، اما بیشتر مصاحبه‌ها با نخبگان و تحصیل‌کردگان بوده و صدای مردم عادی کمتر شنیده شده است. روی هم رفته، این کتاب برای پژوهشگران ایران‌شناسی، جامعه‌شناسی دین، و مطالعات خاورمیانه اثری ارزشمند است. اگرچه برخی تحلیل‌های آن سطحی یا یک‌جانبه است، اما به دلیل مشاهدات میدانی دقیق و پوشش گسترده موضوعی، می‌تواند به عنوان یک منبع دست‌اول برای درک ایران پس از انقلاب به کار رود.  این کتاب برای آنانی مفید است که می‌خواهند با نگاهی از بیرون ولی مبتنی بر تجربه مستقیم، با ابعاد پیچیده جامعه ایرانی آشنا شوند.