مانی
مانی بنیان‌گذار و پیام‌آور آیین مانوی بود که در سال 215م. در بابل متولد شد. نام پدر وی فتک و نام مادرش نوشیت بود که هر دو آنان ایرانی‌تبار و از خانوادة کمسرکان بودند. این خانواده با خاندان اشکانی خویشاوندی داشتند. دین مانی، یا مانویت، یکی از شاخه‌های دین زرتشت بود و بر دوگرایی مبتنی بود. مانی برای نشر دین خود (که آمیزه‌ای از ادیان آن روزگار بود) در زمان فرمانروایی شاپور یکم به دربار ساسانی راه یافت ولی چندان موفق شد زیرا موبدان زرتشتی بر او شوریدند و بهرام یکم را نسبت به او بدبین کردند تا در نهایت وی را به دار آویختند.
منبع
ناطق، ن. (1357ش.). بحثی دربارة زندگی مانی و پیام او. امیرکبیر. صص. 9 – 10.