تصوف

طریقتی مبتنی بر آداب سلوک، برای تزکیة نفس و اعراض از دنیا برای رسیدن به حق و کمال است. تصوف بیشتر با آداب و طریقت همراه است. به عبارت دیگر تصوف روشی از سلوک باطنی است. در تعریف تصوف نظرات مختلفی وجود دارد اما به طورکلی طریقه‌ای است که شناخت آفریدگان جهان، کشف حقایق آفرینش و پیوند بین انسان و حقیقت از طریق سیروسلوک عرفانی و نه از راه استدلال عقلی میسر است.