هنر آینهکاری در معماری ایرانی در یونسکو ثبت شد.
پرونده «مهارت آینهکاری در معماری ایران» در بیستمین اجلاس کمیته بینالدولی حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس یونسکو در دهلینو به ثبت جهانی رسید. آینهکاری در فرهنگ ایرانی صرفاً یک تکنیک تزیینی نیست، بلکه آینه در باور سنتی ایرانیان نماد پاکی است و کاربرد آن در معماری، ریشه در جهانبینی کهن ایرانی نسبت به نور و روشنایی دارد. این هنر که در مکانهایی چون حرم امام رضا(ع)، حرم شاهچراغ(ع) و کاخ گلستان جلوه یافته است، در مخاطب و زائر احساسی از خشوع و کوچکی در برابر عظمت معنوی پدید میآورد.