خدای‌نامه
«کتابی به زبان فارسی میانه دربارة تاریخ داستانی و حماسه ملّی و حوادث تاریخی شاهان ایران. به احتمال زیاد در زمان انوشیروان ساسانی تدوین و در دوره شاهان بعدی به مطالب آن افزوده گشته است. اصل پهلوی آن باقی نمانده امّا مطالب آن در ترجمه‌های عربی از این کتاب و کتب فارسی مانند شاهنامه برجای است. از این کتاب احتمالاً در اواخر دورة ساسانی چند تحریر باقی مانده بود».
منبع
رامین، ع. و دیگران (زیر نظر). (1389ش.). مدخل« خدای‌نامه». دانشنامة دانش‌گستر (ج۷). مؤسسة دانش گسترروز.