عشایر
«به مردمي گفته مي‌شود كه حداقل سه ويژگي را داشته باشند: ساخت اجتماعي قبيله‌اي، اتكاي معاش به دامداري و شيوة زندگي شباني يا كوچ. هر فرد عشایری، خود و خانواده‌اش را وابسته به يك گروه اجتماعي بزرگتر و معمولاً خويشاوند مي‌داند كه نام اين گروه بزرگتر معمولاً “طايفه” است. عشایر در فصل سرد به قشلاق و در فصل گرم به ییلاق کوچ می‌کنند».