فرقه‌گرایی
به معنای گرایش افراد یک واحد به فرقه‌های مختلف و مُنشعِب‌شدن‌های بسیار در میان آنان است که می‌تواند به زیرشاخه‌هایی مانند فرقه‌گراییِ دینی، سیاسی، عرفانی و … تقسیم شود. معمولاً انشعاب از یک سازمان یا آیین درحکم اعتراض علیه اوضاع موجود و تلاش برای اصلاح آن است. فرقه‌گرایی نتایج منفی گسترده‌ای دارد و موجب ازهم پاشیدگی جماعت می‌شود.
منبع
جعفریان، م. (1384ش.). «پیدایش فرقه گرایی در سازمان های دینی». مجلة معرفت، (۱۴)۴ (پیاپی ۹۱)، صص100-107.