مُسَمَّط

«در اصطلاح ادبی به دو معنا به کار رفته است. نخست به شعری گفته می‌شود که در آن هر بیت به چهار قسمت هم وزن تقسیم شود و در پایان هریک از سه بخش نخست بیت، سجع رعایت می شود. دوم اینکه به یکی از قالب‌های شعری فارسی گفته می‌شود که مرکب از چند بخش است که در آن مصرع‌های هر رشته هم قافیه‌اند اما مصرع‌های پایانی قافیه جداگانه دارند».