قصیده (An ode)
یکی از انواع مهم شعر است به این دلیل که عمدة طبع آزمایی، پایة توانایی و نیروی سخندانی شاعر از نوع قصیده روشن می‌گردد. قصیده نوع اشعاری است که بر یک وزن و قافیه با مطلع مصرّع و مربوط به یکدیگر دربارة موضوع و مقصود معین، از قبیل مدح پادشاه، تهنیت جشن عید، فتح‌نامة جنگ، شکر و شکایت، فخر و حماسه‌سرایی و امثال آن ساخته باشند و شمارة ابیاتش حد متوسط معمول بین بیست تا هفتاد یا هشتاد بیت باشد (و بیشتر از آن تا حدود صد و پنجاه بیت) را قصیده می‌گویند. کاهش و افزایش عدة ابیات یا کوتاهی و بلندی قصاید بستگی به اهمیت موضوع، قدرت و قوت طبع شاعر و خصوصیت قوافی و اوزان آن دارد.
منبع
- همایی، جلال‌الدین، (1389)، فنون بلاغت و صناعات ادبی، چ اول، تهران: اهورا، ص: 76.