مهابهارت (Mahabharata)
معروفترین حماسة هندوان به زبان سنسکریت، اثر منظومی است مربوط به چند قرن پیش از میلاد مسیح تا قرن سوم میلادی ولی غالباً آن را سرودة ویاس میدانند. این کتاب را چهار نفر (عبدالقادر بدائنی، نقیبخان، تهانیسری و ملاشیری) به فرمان جلالالدین اکبر پادشاه شروع به ترجمه کردند و بخشی از آن را به اتمام رساندند. قسمتی دیگر را فیضی برادر ابوالفضل دکنی ترجمه کرد (موسوم به رزمنامه)؛ قسمتی را هم داراشکوه فرزند شاه جهان ترجمه کرد. همواره تنی چند از برهمنان با این ترجمه همکاری داشتهاند.
منبع
شمیسا، سیروس، (1387)، سبکشناسی نثر، چاپ دوازدهم، تهران: میترا، ص: 229.

