زبان پهلوی
این زبان خود به دو زبان پهلوی اشکانی و پهلوی ساسانی تقسیم می‌شود. پهلوی اشکانی زبان رسمی سلسله اشکانی بود. این زبان همراه با فروپاشی سلسله اشکانی از بین نرفت. زبان فوق در بعضی از کتیبه‌های دو زبانه، در کنار پهلوی ساسانی که پهلوی در پوست نوشته‌های اورمان ارائه شده است. پهلوی ساسانی یا پهلوی جنوب غربی زبان رسمی سلسله ساسانی بود که از سال 226 م. تا فتح ایران به دست مسلمانان در سال 652 فرمانروایی کرد. به نظر می‌رسد زبان فوق، صورت تحوّل یافته فارسی باستان و یا گویشی بسیار شبیه به آن باشد.
منبع
- کنت، رولاند گراب، (1384 ش.)، فارسی باستان، ترجمه سعید عریان، تهران، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، ص: 59.