عبدالهادی محبوبه (Abdel Hadi Mahbooba) نویسنده، مورّخ و از اساتید ادبیات و تاریخ و رئیس دانشگاه بصره (جامعة البصرة) بوده است. آثار او بیشتر بر ادبیات عرب در دورههای تاریخی مختلف متمرکز است. دوران سلجوقی و خلافت عباسی از جمله دورههایی است که عبدالهادی محبوبه به آن پرداخته است. او همسر شاعر معروف عراقی، نازکالملائکه، است و کتابی نیز درباره او نوشته است.
امیکو اوکادا (Emiko Okada) ایرانشناس ژاپنی است که به دلیل اشتیاق به زبان و ادبیات فارسی تعدادی از آثار مهم فارسی را به زبان ژاپنی برگردانده است، از جمله: آثار نظامی گنجوی، رباعیات خیام و سرودههای فخرالدین اسعد گرگانی. نثر ژاپنی امیکو اوکادا زیبا، گیرا و متناسب با داستانهای تغزّلی است که از زبان فارسی به ژاپنی برگردانده است.
ایرجمیرزا ملقب به جلالالممالک و صدر الشعرا از شاعران برجسته دورۀ مشروطه و فرزند غلامحسین میرزای قاجار بود و نسبش به فتحعلیشاه، پادشاه دوم سلسلۀ قاجاریه، میرسید.
ماتیاس اِنار (Mathias Énard) نویسنده، منتقد ادبی، مترجم و شرقشناس فرانسوی است که به فرهنگ و زبانهای فارسی و عربی تسلط دارد. او را بیشتر با عنوان رماننویسی بزرگ میشناسند که آثارش جوایز بینالمللی فراوانی را از آن خود کردهاند. اما از آن جا که او در حوزۀ شرقشناسی و زبانهای شرقی تحصیل کرده است اغلب آثار ادبی او مانند رمانهایش تحت تاثیر علاقۀ او به شرق هستند و میکوشند تا پیوند بنیادین شرق و غرب را در بستری شاعرانه به نمایش گذارند. او مدتی طولانی در خاورمیانه و از جمله ایران زندگی کرده و آثاری را از فارسی و عربی به زبان فرانسه برگردانده است.
لازار سامویلوویچ پیسیکوف (Lazar Samoilovich Peisikov) شرقشناس ازبکیـروسی که با فعالیّت در مراکز
مختلف علمی، مطالعاتی در زمینۀ زبانشناسی داشته است. مطالعات او در مورد زبان فارسی و تدوین فرهنگ زبان فارسی و روسی مورد توجّه است.
جین باپتیست نیکولاس (Jean Baptiste Nicolas) ایرانشناس فرانسوی است که مهمترین اثر او ترجمۀ رباعیات خیّام به زبان فرانسه بودهاست. او در طول دورۀ حیات خود به خیّامپژوهی پرداخت و ترجمۀ او منبع بسیاری از ترجمههای رباعیات خیّام است.
کاشیناث پاندیتا (Kashinath Pandita) استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کشمیر، عضو و رئیس مرکز مطالعات آسیای میانه همان دانشگاه است که در سال 1962م. دکتری زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران اخذ کرد. او همچنین در زمینۀ حقوق جامعۀ پاندیتهای کشمیر فعال است.
احمد مهدوی دامغانی (Ahmad Mahdavi Damghani) محقّق و اندیشمند ایرانی و استاد دانشگاههای تهران، هاروارد و پنسلوانیا بود. او دکترای الهیات اسلامی و ادبیات فارسی داشت و در حوزۀ ادبیات اسلامی، علوم اسلامی، متون پیشرفتۀ عربی و فارسی تخصص داشت.
لقب او مصلحالدّین و تخلّص وی سعدی بودهاست. پدرش از ملازمان دربار اتابک سعد زنگی بود و بدین مناسبت تخلّصش را سعدی نهاد. سال ولادت او 1210م. و تاریخ وفات وی را 1291 یا 1292م. میدانند .
به عقیدۀ صاحبنظران، کاخ ادب فارسی چهار رکن دارد: فردوسی، مولوی، سعدی و حافظ. اگر دانشمندی را مجبور کنند که بهتنهایی مسافرت کند یا در گوشۀ عزلت اقامت جوید و او را مخیّر کنند که از آثار این چهار شاعر یکی را برگزیند، بیشک کلیّات سعدی را اختیار خواهد کرد زیرا این کتاب مقدّس از نظر تنوّع موضوع و قالب الفاظ و همآغوشی پند و مطایبه رجحانی خاص دارد. هم مشتمل بر نثری بدیع چون گلستان است هم اوزان اشعارش مختلف است و هم به زبان عرب، قصاید و ملمّعات دارد و چنین کتابی با اینهمه زیبایی و تمامی امکان ندارد موجب ملالت گردد، گرچه سالها مکرّر بر مکرّر خوانده شود.
سید علی بلگرامی(Syed Ali Bilgrami) ملقب به شمسالعلماء، مترجم، حقوقدان، زمینشناس و زبانشناس هندی که به بیش از نُه زبان از جمله فارسی، عربی، سانسکریت و اردو آشنایی داشت. وی رسالۀ باباطاهر را به اردو ترجمه کرد. همچنین مطالبی پیرامون آموزش زبان فارسی از وی منتشر شده است.
چارلز پیتر ملویل (Charles Peter Melville) ایرانشناس، استاد دانشگاه کمبریج و شاهنامهشناس است. تحقیقات او عمدتاً بر دورۀ صفوی و تیموری و خاصه بر کتابآرایی و مصورسازی نسخ خطی در این دوران متمرکز بوده است. یکی از مهمترین همبخشیهای او به حوزۀ ایرانشناسی راهاندازی پروژۀ مطالعات شاهنامه در دانشگاه کمبریج است. او همچنین مطالعات مفصلی در باب تاریخنگاری فارسی انجام داده است.
کریم امامی (Karim Emami) مترجم، فرهنگنویس، ویراستار، منتقد هنری، نویسنده، روزنامهنگار و کارشناس کتاب و نشر اهل ایران بود. او در روزنامۀ کیهان اینترنشنال آثار ادیبان ایرانی را به انگلیسی ترجمه و منتشر میکرد. مدتی نیز مدیر فرهنگی و ویراستار مؤسسۀ فرانکلین بود. او نشریۀ سروش را با کار در رادیو و تلویزیون ایران راهاندازی کرد.
جولی اسکات میثمی (Julie Scott Meisami) پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی و عربی در دانشگاه آکسفورد بود. عمدۀ پژوهشها و نوشتههای او به ادبیات و تاریخنگاری فارسی مربوط است که اغلب به متون سدههای میانه میپردازند. علاوه بر کتابها و مقالات مهمی که از او دربارۀ تاریخ و ادبیات ایران منتشر شده است، میتوان به ترجمههای مهمی اشاره کرد که میثمی از متون فارسی کلاسیک به انگلیسی برگردانده است. او سالها در ایران، ایالات متحدۀ آمریکا و انگلستان به تدریس ادبیات تطبیقی، ادبیات انگلیسی، فارسی و عربی مشغول بود.
آنا ماریا کراسنوولسکا (Anna Maria Krasnowolska) ایرانشناس و پژوهشگر مشهور لهستانی است. او استاد برجستۀ ادبیات و فرهنگ ایرانی و پژوهشگری پرکار در این حوزه بوده و سالها مدیریت موسسۀ ایرانشناسی دانشگاه یاگلونیای کراکوف در کشور لهستان را به عهده داشته است. عمدۀ پژوهشها و سخنرانیهای او به ادبیات، فرهنگ و اساطیر ایرانی مربوط میشود. او سرپرست گروه ترجمۀ شاهنامۀ فردوسی از زبان فارسی به لهستانی است و همچنین تا کنون بسیاری از آثار ادبی فارسی را به زبان لهستانی ترجمه کرده است.
