یوزِف فون هامِر-پورْگِشْتال(Joseph Hammer-Purgstall) شرقشناس و تاریخنگار اتریشی که نوشتهها و ترجمههای او از آثار ادبی شرقی و بهخصوص ایران، تأثیر بسیاری در برانگیختن توجّه آلمانیها به ادبیّات فارسی، عربی و ترکی داشته است.
فیروز مشرقی را همدورۀ عمروبن لیث صفاری میدانند و تاریخ وفات او را سال 283ق. نوشتهاند (دهخدا، 1310). او همعصر طاهریان و صفاریان بودهاست. زندگینامهنویسان از زندگی او اطلاعی ندارند و از ابیات او تنها نه بیت شامل سه قطعه دو بیتی و سه بیت منفرد باقی ماندهاست (ویکی پدیا).
یان ریشار (Yann Richard) ایرانشناس نامی اهل فرانسه است که در زمینههایی چون تاریخ و سیاست ایران در دورۀ معاصر، نقش مذهب تشیّع در ایران و زبان و ادبیات فارسی پژوهش کرده و تألیفهایی داشتهاست. وی که در نهادهای علمی حضوری پرشور دارد دربارۀ انقلاب اسلامی ایران و شخصیتهای برجسته و مؤثر در آن همچون آیتالله کاشانی و دکتر مصدّق و بعضی از شخصیتهای معاصر چون آیه الله خمینی و دکتر شریعتی آثاری را به نگارش درآورده و علاوهبر آن به جامعهشناسی مذهبی در ایران هم توجه نشان دادهاست.
الگا مرک دیویدسن (Olga Merck Davidson) پژوهشگر مطالعات خاورمیانه در موسسۀ مطالعۀ جوامع و تمدنهای مسلمان واقع در دانشگاه بوستون ایالات متحدۀ آمریکا است. عمدۀ پژوهشها و سخنرانیهای او به ادبیات و هنر کلاسیک ایرانی-اسلامی مربوط است، اما بیش از همه نام او با شاهنامۀ فردوسی و مطالعات تطبیقی بین این کتاب و متون اسطورهای و ادبی دیگر ملل گره خورده است.
کارولی رِویتسکی (Károly Reviczky) شرقشناس و دیپلمات اهل مجارستان است که در زمینۀ ادبیات و شاعران ایران بهویژه حافظ شیرازی تحقیق و پژوهش داشتهاست. مهمترین نکته در ارتباط با حافظپژوهی او این است که اوّلین اثر مستقل را در حوزۀ ترجمۀ اشعار حافظ به چاپ رساند و با این کار، این شاعر نامدار را بیش از پیش به مستشرقان اروپایی شناساند. همچنین رویتسکی که با زبانهای شرقی و غربیِ بسیاری آشنا بود در حوزۀ ادبیات لاتین هم آثاری نگاشتهاست.
مارک اسموژینسکی (Marek Smurzynski) ایرانشناس و دانشآموختۀ زبان و ادبیّات فارسی بود که در زمینة ادبیّات تطبیقی و فرهنگ و ادبیّات فارسی فعالیت داشت. تلاش او در ترجمۀ آثار ادبی فارسی به زبان لهستانی این بود که مضمون شعرها را با لطافت زبان لهستانی همراه سازد؛ علاوهبرآن، شعر بلند سهراب سپهری به نام صدای پای آب را به زبان لهستانی برگرداند.
جرج سارتن (George Sarton) بنیانگذار رشتۀ تاریخ علم، به دنبال ایجاد ارتباط بین فلسفه و علم بود. دانشمندان جهان اعتراف میکنند که جورج سارتن برجستهترین مورخ علم است و کتاب تاریخ علم که ثمرۀ دانشمندی و درایت شگرف اوست، یکی از ممتازترین آثار علم و معرفت است که تاکنون منتشر شده است.
یکی از شاعران خوب قرن دهم هجری قمری فهمی استرآبادی است. از دیوان فهمی استرآبادی تنها یک نسخه بهجای ماندهاست.
شرقشناس مجارستانی است که در زمینۀ ترجمۀ انگلیسیِ اشعار شعرای کلاسیک فارسی همچون مولوی و سعدی و برخی آثار فارسی و عربی پیشگام بودهاست. زمینۀ کاری او زبان، ادبیات و تاریخ ایران بوده و در کنار آن تألیفاتی در حوزههای دیگر نیز عرضه کردهاست. از مهمترین آثار او ترجمۀ بخشهایی از مثنوی مولوی میباشد که بهصورت مستقل به انتشار درآمدهاست. گلستان سعدی، بهارستان عبدالرّحمان جامی و روضه الصّفا اثر میرخواند سه ترجمۀ مهم دیگر او هستند.
فیضی فیّاضی از شاعران قرن دهم هجری است. بعضی از منابع، او را از خوشنویسان خط نستعلیق در آن دوران میدانند.
نویسنده، محقّق، مترجم و فرهنگنگار ایرانی است. وی عضو هیئت علمی دانشگاه در رشتۀ زبان و ادبیات آلمانی، ایرانشناسی و ادبیات تطبیقی است. عمدۀ فعّالیّتهای او در زمینۀ ادبیات، فلسفه، ادبیات تطبیقی، مطالعات ایرانشناسی و آموزش زبان آلمانی است.
فارسیپژوه و ایرانشناس اهل ارمنستان است. وی در حوزۀ زبان و ادبیات ایران تخصّص دارد و از آثار شناختهشدۀ او این نتیجه به دست میآید که تحقیق و مطالعه پیرامون شعرای فارسیزبان در دورههای مختلف تمرکز ویژۀ مطالعاتی او بوده است. وی آثاری دربارۀ یغمای جندقی، شاعر قرن 12و13 قمری، و ابوشکور بلخی، شاعر قرن 4 قمری، به انتشار درآورده است.
ایتالو پیتسی Italo Pizzi ایرانشناس ایتالیایی است که شاهنامۀ فردوسی را به زبان ایتالیایی ترجمه کردهاست. وی در موضوعاتی همچون زبان و ادبیات فارسی، شاهنامهپژوهی، زبان عربی و سانسکریت، ادبیّات تطبیقی و شرقشناسی پژوهش کردهاست. او جزو پیشگامان علم ایرانشناسی در ایتالیا است و تأثیر غیر قابل انکاری بر جریان مطالعات این حوزه داشتهاست.
محّمد رجب النجّار Mohammad Rajab Al Najjar پژوهشگر و استاد مصری است که صاحب کتابها و مقالات متعدّد به زبان عربی است. او پژوهشهایی نیز برروی شاهنامه داشتهاست.
آنتونیو پالیارو Antonio Pagliaro زبانشناس و متخصّص درزمینۀ مطالعات ایران باستان است. او در حوزههایی نظیر فلسفۀ زبان، متون پهلوی دینی و غیردینی، حقوق و قانون در روزگار ساسانیان پژوهش کردهاست. تاریخ و فرهنگ ایران باستان نیز مورد توجّه او بودهاست.
