عیلامی

نام دسته‌ای از ساکنین اولیة ایران قبل از مهاجرت آریایی‌ها بدین سمت بود که در جنوب‌غربی ایران زندگی می‌کردند و تمدنی بزرگ را بنیان نهادند. این قوم از 3500 ق. م. تا 645 ق. م. در منطقة وسیعی از ایران زندگی می‌کردند. نام عیلام را در حقیقت اکدیان و سومریان بر این قوم نهادند. عیلامی‌ها نام سرزمین خود را به عیلامی هلتا ام تی یا هَلتَمتی می‌نوشتند. 

منبع

  • بیانی، ش. (1381ش.). تاریخ ایران باستان، جلد دوم. سمت. ص 25.