برنامه مطالعات هند-آلمانی و هند-ایرانی دانشگاه ارلانگن نورنبرگ
Studiengang Indogermanistik und Indoiranistik Universitat Erlangen-Nurnberg
- تاریخ انتشار:
برنامه مطالعات هند-آلمانی و هند- ایرانی دانشگاه ارلانگن نورنبرگ به مطالعه علمی و مقایسه‌ای زبان‌های هندواروپایی و به‌ویژه شاخه زبان‌های هندوایرانی می‌پردازد. این برنامه بر پایه این شناخت بنا شده که بسیاری از زبان‌های اروپا و برخی زبان‌های آسیا (مانند زبان‌های هندی و ایرانی) با یکدیگر خویشاوندی ژنتیکی دارند و همگی از یک زبان مادر مشترک به نام نیا-هندواروپایی گرفته شده‌اند. تمرکز اصلی این برنامه بر مراحل کهن این زبان‌ها است و متون کهنی با اهمیت ادبی، تاریخی و مذهبی بالا، مانند سروده‌های ریگ‌ودا، گاتاهای زرتشت به زبان اوستایی، و کتیبه‌های هخامنشی به زبان فارسی باستان، منابع کلیدی پژوهش در این حوزه را تشکیل می‌دهند (Studiengang Indogermanistik und Indoiranistik Universitat Erlangen-Nurnberg, n.d.)
تاریخچه
پیشینه برنامه مطالعات هند- آلمانی و هند- ایرانی در دانشگاه ارلانگن به سده نوزدهم میلادی بازمی‌گردد. اولین کسی که کرسی این برنامه را در این دانشگاه عهده‌دار شد، شاعر و شرق‌شناس نامدار آلمانی، فریدریش روکرت (Friedrich Rückert) بود که بین سال‌های 1826م. تا 1841م. به تدریس و پژوهش در این حوزه پرداخت. این امر جایگاه تاریخی و ریشه‌دار مطالعات هندواروپایی و شرق‌شناسی در این دانشگاه را نشان می‌دهد (Ibid.).
مهمترین اهداف
- توصیف دقیق و توضیح روابط بین زبان‌های هندواروپایی به‌ویژه در مراحل کهن.
- بازسازی زبان نیا-هندواروپایی و نیز زبان نیا-هندوایرانی با مقایسه نظام‌مند زبان‌های دختر.
- کشف و روشن‌سازی معانی ناشناخته یا اشتباه واژه‌ها در متون کهن با ترکیب روش‌های زبان‌شناسی و زبان‌شناسی تاریخی.
- کمک به گشایش و درک بهتر متون کهن به زبان‌هایی که کمتر شناخته شده هستند.
- کسب بینش درباره فرهنگ مادی، نهادهای اجتماعی، تاریخ اندیشه و دین در دوران پیشاتاریخ از طریق زبان‌شناسی دیرین‌شناسی و باستان‌شناسی هندواروپایی (Ibid).
مهمترین فعالیت‌ها
- ارائه مقطع کارشناسی دو رشته‌ای با عنوان هندواروپایی‌شناسی و هندوایران‌شناسی و مشارکت در مقطع کارشناسی ارشد زبان‌ها و فرهنگ‌های باستان به همراه رشته‌های یونانی، لاتین و لاتین قرون وسطی.
- برگزاری دوره‌ها و سمینارها در موضوعات گوناگون از جمله: مقدمه‌ای بر زبان‌شناسی هندواروپایی، بازسازی زبان نیا-هندواروپایی، زبان‌های هندوایرانی (سانسکریت ودایی، سانسکریت کلاسیک، اوستایی، فارسی باستان، زبان‌های ایرانی میانه)، زبان یونانی میکنی و هومری، مقدمه‌ای بر زبان‌های ژرمنی و دیگر زبان‌های هندواروپایی
- تأکید ویژه این گروه بر مطالعات هندوایران‌شناسی است. پژوهش‌های تخصصی بر روی زبان‌ها، ادبیات، ادیان و فرهنگ‌های کهن شبه‌قاره هند و فلات ایران (به ویژه در دوران باستان) متمرکز است. از جمله حوزه‌های پژوهشی دیگر می‌توان به آکسان و اِبدال در اسم‌ها و فعل‌های هندواروپایی، ریشه‌شناسی، زبان‌شناسی بالتواسلاوی، یونانی و لاتین اشاره کرد.
- همکاری بین‌رشته‌ای: این رشته به دلیل ماهیت خود با رشته‌های دیگری مانند فیلولوژی کلاسیک، تاریخ باستان، پیش‌وایل‌اتاریخ، ادیان، زبان‌شناسی عمومی و سایر فیلولوژی‌های تخصصی (مانند هیتی‌شناسی، سلتی‌شناسی) همکاری نزدیکی دارد و حتی گاهی در نبود کرسی مستقل، آموزش برخی از این حوزه‌ها را پوشش می‌دهد (Ibid)
آدرس مکان
آلمان. ارلانگن. میدان کاخ. پلاک4. دانشگاه فریدریش-الکساندر ارلانگن-نورنبرگ.
(Germany. Erlangen. Schlossplatz 4. Friedrich-Alexander University Erlangen-Nuremberg)
وب‌سایت
https://www.indogermanistik.phil.fau.de/
تلفن تماس
49913185-0+