سفرها در ایران، ۱۶۱۷م. _ ۱۶۲۲م.

مهم‌ترین ارزش این کتاب در نزدیکی زمانی و مکانی روایت آن با ایران دوره شاه عباس اول و، در نتیجه، حجم زیاد اطلاعات جزئی درباره جامعه ایران در اوایل قرن هفدهم است. دلاواله در طول اقامت خود فرصت داشته است از نزدیک با شهرها، مردم، بناها و مناسبات اجتماعی ایران آشنا شود و همین حضور طولانی‌مدت روایت او را از بسیاری از گزارش‌های کوتاه و گذرای جهانگردان متمایز می‌کند. توصیف‌های او از اصفهان صفوی، به‌ویژه برای مطالعه تاریخ شهری، معماری و فرهنگ مادی اهمیت دارد و جزئیاتی درباره فضاهای شهری و شیوه زندگی مردم در اختیار پژوهشگر قرار می‌دهد. گستردگی موضوعات هم باعث شده است که کتاب تنها برای تاریخ سیاسی قابل استفاده نباشد و در حوزه‌هایی مانند ایران‌شناسی، تاریخ اجتماعی، تاریخ هنر و معماری، مطالعات شهری و مردم‌شناسی نیز ارزش پژوهشی داشته باشد.

در مقابل، استفاده از این اثر نیازمند توجه به موقعیت و پیش‌فرض‌های نویسنده است. دلاواله جهانگردی اروپایی در قرن هفدهم است و آنچه در کتاب ثبت کرده، تصویری است که از خلال تجربه، علایق و چارچوب فرهنگی خود از جامعه ایران ساخته است؛ بنابراین روایت او را نمی‌توان بازنمایی کامل و بی‌طرفانه از ایران آن دوره دانست. همچنین نامه‌های او با هدف تولید گزارشی نظام‌مند تاریخی یا مردم‌نگارانه نوشته نشده‌اند و در کنار مشاهدات مستقیم، اطلاعاتی که از دیگران شنیده یا از منابع دیگر دریافت کرده نیز در روایت دیده می‌شود. در نتیجه، هنگام استفاده پژوهشی از کتاب لازم است میان مشاهده مستقیم نویسنده، برداشت شخصی او و اطلاعات نقل‌شده از دیگران تمایز گذاشته شود. فاصله زمانی میان نگارش نامه‌ها و انتشار آن‌ها نیز از دیگر ملاحظاتی است که در ارزیابی منبع اصلی باید در نظر گرفته شود.

با وجود این محدودیت‌ها، نسخه انگلیسی جدید ویلم فلور از دیدگاه پژوهشی اهمیت قابل توجهی دارد، زیرا متن گسترده نامه‌های مرتبط با ایران را در قالبی یکپارچه در اختیار خواننده قرار می‌دهد و با یادداشت‌های توضیحی، کتاب‌شناسی و نمایه، زمینه استفاده دقیق‌تر از آن را فراهم می‌کند. روی هم، ارزش این اثر بیش از آنکه در ارائه تصویری جامع و بی‌طرف از ایران صفوی باشد، در ثبت جزئیات تجربه‌شده و مشاهده‌شده از ایران اوایل قرن هفدهم و نشان دادن شیوه ادراک ناظری اروپایی از ایران صفوی است.

از دیدگاه ایران‌شناسی، کتاب را می‌توان از منابع مهم برای مطالعه ایران در دوره صفوی، به‌ویژه در سال‌های پایانی حکومت شاه عباس اول، دانست. اهمیت اثر فقط به قدمت آن یا ثبت مشاهدات جهانگردی اروپایی محدود نمی‌شود، بلکه گوناگونی اطلاعات آن درباره جامعه، فرهنگ، شهرها، معماری، اقتصاد، مناسبات اجتماعی و زندگی روزمره امکان استفاده از آن را در طیف گسترده‌ای از پژوهش‌های ایران‌شناسی فراهم می‌کند. توصیف‌های دلاواله از اصفهان و دیگر مناطق ایران می‌تواند در کنار منابع فارسی و دیگر سفرنامه‌های اروپایی برای بازسازی تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران و بررسی تحولات شهری و فرهنگی دوره صفوی به کار گرفته شود. از سوی دیگر، این اثر برای مطالعه تصویر ایران در نگاه اروپاییان و شکل‌گیری دانش غرب درباره ایران نیز اهمیت دارد، زیرا نشان می‌دهد ناظری اروپایی در اوایل قرن هفدهم چگونه جامعه، فرهنگ، دین، سیاست و فضای شهری ایران را مشاهده و تفسیر کرده است. بنابراین، ارزش پژوهشی کتاب را می‌توان در دو سطح در نظر گرفت: از یک سو به‌عنوان منبعی برای شناخت ایران صفوی و از سوی دیگر به‌عنوان متنی برای مطالعه تاریخ تعاملات فرهنگی و تولید دانش درباره ایران. نسخه جدید ویلم فلور نیز با ترجمه کامل‌تر، یادداشت‌های توضیحی و نمایه، ظرفیت این اثر را برای استفاده در پژوهش‌های معاصر ایران‌شناسی افزایش داده است.