دسته ای اصلی ایرانشناسان
امیلی سویج-اسمیت Emilie Savage-Smith اسلامشناس و شرقشناس آمریکایی-بریتانیایی است. او استاد بازنشستۀ تاریخ علوم اسلامی مؤسسۀ شرقی دانشگاه آکسفورد است و بهعنوان آرشیویست در کالج سنت کراس همکاری میکند. او به دلیل مطالعاتش در جهان اسلام در قرون وسطی و پزشکی در جهان اسلام قرون وسطی شناخته شده است.
سر ادموند آیرونساید Sir Edmund Ironside ژنرال انگلیسی باهوش و کاردانی که جوانترین سرلشکر ارتش بریتانیا در زمان خود بود و در جنگهای جهانی اول و دوم شرکت داشت. او همچنین فرماندهی نیروهای بریتانیا را در شمال ایران برعهده داشته است و عامل اصلی اخراج روسها از سازمان بریگاد قزاق و طراح اصلی کودتای 1299ش. رضاخان در ایران بوده است.
کلاوس هردگ Klaus Herdegمعمار و استاد دانشگاه فرانسوی بود که سالها در دانشگاههای کورنل و کلمبیا به تدریس دروسی در باب معماری اسلامی، از جمله در ایران، هند و آسیای مرکزی اشتغال داشت. او معماری شکلگرا بود که در سفرهایش به این مناطق، از طریق نقشهبرداری، طراحی و برپایی نمایشگاههای سیار، نقش برجستهای در شناخت ساختار شکل در معماری اسلامی ایفا کرد. شهرت او بهمثابۀ یک معمار رسمی در آمریکا در کنار تمرکزش بر حرفۀ دانشگاهی از وجوه تمایز کار و شخصیت اوست.
اولیور باست Oliver Bast تاریخدان و ایرانشناس انگلیسی-آلمانی است. تخصص اصلی او در زمینۀ تاریخ معاصر ایران است. تمرکز پژوهشهای او بر تاریخ سیاسی و سیاست خارجی ایران در دوران معاصر است. او بر زبان فارسی نیز تسلط دارد.
ماریا اسزوپه Maria Szuppe (در ایران شوپه و ژوپه نیز تلفظ میشود.) ایرانشناس فرانسوی است که در ایران بهعنوان صفویپژوه شناخته میشود و مطالعاتش در باب صفویه مورد توجه ایرانیان قرار گرفته است.
گئورگ ویلهلم فردریچ فرایتاک Georg Wilhelm Friedrich Freytag از خاورشناسان بزرگ و نامی آلمانی بود که در زبان و ادبیّات عربی و لغتشناسی و کتابشناسی تخصّص داشت. وی همچنین مدتی در دانشگاه استاد زبان فارسی و عربی بوده است.
فرانک هول Frank Hole
باستانشناس و استاد بازنشستۀ دانشگاه ییل است که مطالعات متعددی در باب باستانشناسی عصر نوسنگی در ایران و سوریه انجام داده است. حجم عظیمی از آثار او حاصل سفرهایش به این منطقه طی چهل سال است. او در رشتۀ باستانشناسی بر دو حوزۀ کشاورزی و دامپروری متمرکز است و با روش مطالعاتی خاص خود، نخستین شواهد برای مراحل اولیۀ کشاورزی در جهان را در نتیجۀ حفاریهایش در سایتهای علیکُش و چغاسفید در دهلران منتشر کرده است.
کلاوس-میشاییل روربرن Klaus-Michael Röhrborn شرقشناس اهل آلمان است که در حوزههای مختلفی از جمله تاریخ و نظام دیوانی صفویان، مطالعات دورۀ عثمانی، زبانشناسی زبانهای ترکی به ویژه زبان اویغوری (Uyghur, /ˈwiːɡʊərz, -ɡərz/) و شناخت آیین بودایی به تحقیق و تألیف اشتغال داشته است.
شهریارجی دادبهائی بهاروچا Sheriarji Dadabhai Bharucha محقق هندی و متخصص زبان سانسکریت بود. مهمترین آثار او مربوط به دین زرتشت است. او عقاید آزاداندیشانهای در مورد دین زرتشت داشته و به دلیل این نظرات، توسط افراد بسیاری به چالش کشیده شده است.
توشیو کورودا Toshio Kuroda مترجم ژاپنی نهج البلاغه و استاد برجسته مطالعات اسلامی در ژاپن که برنده کتاب سال ایران بخاطر ترجمه ژاپنی کتاب بدایه الحکمه اثر علامه طباطبایی بوده و جایزه فرهنگی ترجمه کتاب تاریخ فلسفه اسلام نصرالله پورجوادی به زبان ژاپنی را نیز دریافت کرد.
جرج سارتن George Sarton بنیانگذار رشته مستقل و آکادمیک تاریخ علم است. سارتن به دنبال ایجاد ارتباط بین فلسفه و علم بود. دانشمندان جهان اعتراف میکنند که جورج سارتن برجسته ترین مورخ علم است و کتاب تاریخ علم که ثمره دانشمندی و درایت شگرف اوست، یکی از ممتازترین آثار علم و معرفت است که تاکنون منتشر شده است.
هاینریش فردیناند کارل بروکش (Heinrich Ferdinand Karl Brugsch) مصرشناس، زبانشناس، سفیر و سفرنامهنویس آلمانی قرن نوزدهم بود. او بارها به مصر سفر کرد و عمدة آثار او دربارة مصر، جغرافیا، آثار تاریخی و زبانهای باستانی مصری است. او همچنین به عنوان سفیر پروس دو بار به ایران سفر کرده و سفرنامههایی نیز از خود به جای گذاشته است.
گئورک فریدریش کرویتسر (Georg Friedrich Creuzer) پژوهشگر دوران کلاسیک، یونانشناس، باستانشناس و تاریخنگار آلمانی است. او آثار متنوعی را در حوزههای مختلفی منتشر کرده است. شناختهشدهترین نظریة او در باب منشأ شرقی اساطیر یونانی عصر برنز است. او میتراکدهای را در حوزة رود راین کشف و معرفی نموده است.
اریش ارنست امیل برونلیش Erich Ernst Emil Bräunlich شرقشناس آلمانی نیمۀ نخست سدۀ 20م. بود. وی متخصص زبانهای شرقی، ادبیات و شعر عرب در دوران بادیهنشینی، پیش از ظهور دین اسلام بود. علاقۀ اصلی او بررسی شعر کهن عرب و فرهنگنامهنویسی برای این تمدن بود. او شاگرد آگوست فیشرِ بزرگ بود و راهاندازی دایرهالمعارف عظیم اسلامیکا از جمله خدماتی بود که در کنار استاد مشهورش به این حوزۀ مطالعاتی انجام داد.
ژ. م. تانکوانی J. M. Tancoigne دیپلمات و مترجم بهنام فرانسوی است که در سفرهای خود به ایران گزارشهای خوبی نوشته و روایت مناسبی از ایران داشته است.
