اَمشاسپَند (Ameshaspand)
در لغت به معنای نامیرای مقدس، عنوان شش تن از مِهین ایزدان یا مینَویان مقرّب درگاه اهورامزدا در دین زردشتی. این مینویان به نام‌های بهمن، اردیبهشت، شهریور، اسپندارمذ، خرداد و اَمرداد خوانده می‌شوند و یاران اهورامزدا که هفتمین امشاسپند است در ادارة جهان هستند. گاهی سروش را هم هفتمین امشاسپند محسوب می‌کنند.
منبع
(رامین، ع. و دیگران. (ویراستار.). (1389ش.). اَمشاسپَند. دانشنامة دانش‌گستر، ج3. مؤسسة دانش‌گستر روز. صص 95و96.)