بَرْمَکیان
بَرامَکِه یا آل بَرمَک؛ خاندان معروف ایرانی و اصالتاً از شهر بلخ بوده‌اند که در دوره خلافت چهار خلیفه اوّل عباسی به مقام وزارت، کاتبی، امیری یا ندیمی رسیدند. عنوان برمک به متولیان معبد بودایی نوبهار در شهر بلخ اطلاق می‌شد. این خاندان در دوره هارون‌الرشیدِ عباسی و به سبب خشم و غضب او قتل‌عام شده و دیگر آن حشمت و شوکت گذشته را به کلی از دست دادند.
منبع
- گروه نویسندگان و مصاحب، غ. (سرپرست). (1381ش.)، «برامکه». دایرة‌المعارف فارسی (ج۱). امیرکبیر.