سبک هندی (Indian style)
شعر صفویه جزء سبک هندی است. قالب شعر در سبک هندی تک بیت است نه غزل؛ منتهی این ابیات با نخ قافیه و ردیف به هم متصل شده و شکل غزل یافته‌اند. ساختار بیت هندی چنین است که در مصراعی مطلب معقولی گفته شود یعنی شعاری مطرح شود (که به لحاظ نقد ادبی نمی‌توان به آن شعر گفت) و در مصراع دیگر با تمثیل یا رابطة لف و نشری متناظر یا تشبیه مرکب، آن را محسوس کنند. همة هنر شاعر در این مصرع اخیر است یعنی در مصراعی که باید معقول را محسوس کند و هرچه رابطه بین دو مصراع هنری‌تر و منسجم‌تر باشد، بیت دلنشین‌تر است.
منبع
- شمیسا، سیروس، (1388)، سبک‌شناسی شعر، ویرایش دوم، چاپ چهارم، تهران: میترا، صص 276 – 277.