سغدی (Sogdian Language)
یکی از زبان‌های ایرانی شاخة شرقی بوده که عمدتاً در منطقه‌ی مرکزی سغد واقع در ازبکستان امروزی، تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان و همچنین در برخی از جوامع مهاجر سغدی در چین باستان تکلّم می‌شد. همچنین در طول سلسلة تانگ در چین، قرن هفتم م.، زبان جادة ابریشم در آسیای مرکزی سغدی بوده است.