صَواب
واژه‌ای عربی که معانی چون راست، درست، مصلحت و ضد خطا به آن اطلاق می‌شود. در اصطلاح ادبی نیز معنایی نزدیک به این دارد و به هر امر مُسلّم و غیرقابل انکاری گفته می‌شود. تفاوت صواب با واژه‌هایی چون صِدق و حق این است که صواب به هر امر ثابت غیرقابل انکار گفته می‌شود امّا صدق و حق مفاهیمی نسبی و ذهنی هستند که گاهی مطابق واقع و گاهی خلاف آنند.