فَصیح

واژه‌ای است عربی به معناهایی چون زبان‌آور و رَوان. به کسی که مقصود سخن خود را به روشنی و روانی بیان می‌کند هم گویند زبان فصیحی دارد. مثالی از کاربرد این جمله: “دانشمند به سخن آمد و فصیح بود”.