ایران از نگاه یک آمریکایی

یکی از نقاط قوت کتاب، ارائه دیدگاهی از خارجی‌ ـ ناظر است، یعنی خواننده از زبان یک آمریکایی با ایران مواجه می‌شود و این نوع روایت می‌تواند زوایای تازه‌ای از فرهنگ، آداب و زندگی اجتماعی ایران را باز کند. این زاویه دید کمتر در ادبیات فارسی دیده شده است و از این حیث کتاب ارزش ویژه‌ای دارد. نکته دیگر اینکه نویسنده از تجربه عملی معلمی در ایران استفاده کرده است و نه صرفاً تحلیل نظری، چنین روایت تجربی و ملموسی، جذابیت بیشتری برای خواننده دارد و می‌تواند مخاطب را به تأمل درباره تفاوت‌های فرهنگی و زبانی سوق دهد. استفاده از تصاویر همراه خاطرات نیز یکی دیگر از جنبه‌هایی است که کتاب را از حالت صرفاً متنی بیرون می‌آورد و بار بصری و ملموس بیشتری به آن می‌دهد. 

از سوی دیگر، از آنجا که کتاب بر خاطره و تجربه فردی تأکید دارد، ممکن است تحلیل انتقادی و رعایت حدّ فاصلهه پژوهشی کمتر رعایت شده باشد، و نویسنده بیشتر از آن که به تحلیل عمیق روندها بپردازد، توصیف مشاهدات خود را عرضه کرده است. این امر در برخی موارد ممکن است موجب سوگیری در برداشت مخاطب شود. همچنین تجربهه شخصی معلمی در یک شهر ایران (اهر) لزوماً نمایانگر وضعیت عمومی ایران در آن دوره نیست؛ به عبارت دیگر، تعمیم دادن مشاهدات محلی به کل کشور ممکن است نادرست باشد. چنین مسأله‌ای در نقد آثار خاطره‌محور معمول است.