ایران و شاردن

این کتاب را می‌توان با نگاهی کلان در سه بخش تحلیل کرد. در بخش نخست، نویسنده به بازنمایی زندگی و شخصیت ژان شاردن می‌پردازد؛ جهانی که او در آن زاده شد، مسیر زندگی‌اش و نگاه خاص او به سفر و تجربه‌هایش از خاورمیانه، به‌ویژه ایران دوره صفوی، ترسیم می‌شود. شاردن، جواهرساز و تاجر فرانسوی که بعدها در انگلستان نیز شناخته شد، سال‌ها در ایران زندگی کرد و مشاهدات خود را از جامعه، آداب و مناسبات سیاسی و اقتصادی آن زمان ثبت کرد؛ مشاهداتی که در این کتاب تحلیل و بررسی شده است.

بخش دوم اثر، سفرنامه و تجربه‌های میدانی شاردن را دنبال می‌کند؛ شرح مسیرهای او از پاریس به اصفهان و سپس دیگر مناطق ایران، تعاملاتش با دربار صفوی، شاهان و بازرگانان، و توصیف او از زندگی شهری و روستایی در ایران آن دوره. در این بخش، تحلیل‌هایی درباره وضعیت دولت صفوی، رقابت قدرت‌های اروپایی در خاور نزدیک و نقش اقتصادی ـ اجتماعی ایران مطرح می‌شود و نویسنده کوشیده است زمینه‌های تاریخی و فرهنگی ایران در قرن هفدهم میلادی را در چارچوبی تحلیلی بازنمایی کند.

در بخش پایانی کتاب، دیریک‌وان‌در کرویس وضعیت شاردن را پس از سفرها و بازگشت به اروپا پی می‌گیرد و گزارش می‌دهد که چگونه تجربه‌های ایران برای او شکل‌دهنده مسیر فکری و حرفه‌ای‌اش بوده است. این بخش، افزون بر پرداختن به زندگی شاردن، نگاه او به خاور دور و غرب را در تعامل با تاریخ و فرهنگ ایران بازتاب می‌دهد.