هفت مقاله از ایران‌شناسان شوروی

نویسنده در این اثر به انتخاب هفت مقاله بسنده کرده است؛ گرچه این مقاله‌ها نمونه‌های مناسبی به شمار می‌آیند، اما محدود شدن مجموعه به همین تعداد، از جامعیت اثر کاسته است. با این حال، مقالات گردآمده ارزشمندند و تصویری روشن از زمینه ادبیات ایران در شوروی و نوع نگاه ایران‌شناسان شوروی به فرهنگ و ادب فارسی ارائه می‌کنند. ترجمه کتاب روان و قابل­ فهم است و ساختار متن نیز انسجام کافی دارد. از سوی دیگر، توجه به شوروی- کشوری که هم‌اکنون دچار فروپاشی شده است- برای پژوهشگرانی که می‌خواهند با تاریخ ایران‌شناسی در آن سرزمین آشنا شوند، اهمیت دارد. در زمان انتشار این اثر، ایران‌شناسی در شوروی رونقی چشم‌گیر داشت و مقالات بسیاری برای چاپ به ایران ارسال می‌شد؛ نکته‌ای که ضرورت و اهمیت پرداختن به این حوزه را به‌روشنی نشان می‌دهد.