مقالات ایران‌شناسی

کتاب مقالات ایران‌شناسی که قرار بوده در بیست جلد منتشر شود، مقالات حسین محمدزاده صدیق در تمامی زمینه‌های ایران‌شناسی را در بردارد. این زمینه‌ها شامل مواردی همچون تاریخ، ادبیات، هنر، فرهنگ عامه، زبان‌شناسی، کتاب‌شناسی و موارد این‌چنینی است. در این اثر حوزه‌های مختلف مقالات حسین محمدزاده صدیق به صورت موضوعی ارائه شده است. این دسته‌بندی موضوعی شامل فرهنگ متعالی اسلامی و جهان تشیع و اسلام‌پژوهی، ترجمة مقالات ایران‌شناسی از منابع شوروی سابق، ادبیات و زبان‌شناسی فارسی، ادبیات و زبان‌شناسی ترکی، فرهنگ عامه، مصاحبه‌های علمی با نشریات داخلی و خارجی، تقریرات در کلاس‌های درس، کتاب‌شناسی و تصحیح متون ترکی و فارسی، فرهنگ و ادبیات ملل همسایه، ترجمة ادبیات معاصر کشورهای همسایه، سیاسی و ادبیات تطبیقی ترکی و فارسی و عربی هستند. (محمدزاده صدیق، 1378: مقدمه).

مؤسسۀ ایران‌شناسی دانشگاه سوربن نوول

مؤسسۀ ایران‌شناسی دانشگاه سوربن در گروه شرق‌شناسی این دانشگاه قرار دارد. این مؤسسه به جهان ایران در دوران اسلامی، شامل قرون وسطی، مدرن و معاصر می‌پردازد. در حال حاضر رشته‌های مختلفی همچون تاریخ، اسلام‌شناسی و ادبیات در این مؤسسه حضور دارند.(L’Institut d’études iraniennes (IEI), l’Université Sorbonne Nouvelle (USN), 2023)).

نشست کاوش در آرشیو، کار میدانی دیوید استروناخ در ایران برگزار شد.

مؤسسه ایران‌شناسی بریتانیا (British Institute of Persian Studies) نشستی با عنوان کاوش در آرشیو: کار میدانی دیوید استروناخ در ایران با همراهی مؤسسه ایران‌شناسی بریتانیا(Excavating the Archives: David Stronach’s fieldwork in Iran with the British Institute of Persian Studies) برگزار ‌کرد. گرت بررتون (Gareth Brereton)، در این نشست مروری بر مطالب آرشیوی حفاری‌های اولیه دیوید در یاریم تپه، پاسارگاد، نوش جان و شهر قمیس ارائه کرد. این نشست به صورت آنلاین و در 6 سپتامبر 2023م. /15 شهریور 1402م. برگزار شد.

بقایای یک بنای یادمانی مهم مربوط به دوره اشکانی در خراسان رضوی کشف شد.

بقایای یک بنای یادمانی مهم در محوطه تاریخی شهر تیتکانلو در شهرستان فاروج در استان خراسان کشف شد. باستان‌شناسان و محققان دانشگاه تهران در کاوش‌های خود در محوطۀتاریخی ویران‌شهر، بقایای یکی از بناهای یادمانی مربوط به دوران اشکانی را کشف کردند. این بنا ظاهراً یک عمارت باشکوه بوده که از ایوان عریضی در شرق، تالار مربع شکل در غرب و اتاق‌های جانبی در شمال و جنوب تشکیل می‌شود. بقایای کشف شده از این بنا، یادآور معماری‌های مربوط به دوران اشکانی در افغانستان است که به آسیای مرکزی، فلات ایران و بین‌النهرین نیز سرایت کرده است. این عمارت در قرن دوم پیش از میلاد ساخته شده و تا اواسط دوره ساسانی قابل استفاده بوده است.

کاروانسراهای ایران ثبت جهانی شدند.

کاروانسراهای ایران ثبت جهانی شدند. این مجموعه که شامل پنجاه و چهار کاروانسرای تاریخی است، در اجلاس کمیتۀ میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. این کاروانسراها به‌عنوان بیست‌وهفتمین اثر میراث فرهنگی ملموس ایران، در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد. آنها در نقاط مختلف ایران قرار داشته و از این جهت که نقشه‌های منحصر‌به‌فردی دارند و مستقیماً درگیر تحولات اجتماعی و فرهنگی بوده‌اند، بسیار موردتوجه می‌باشند. از سوی دیگر کاروانسراهای ایران با آن‌چه در خارج از ایران وجود دارد، در شکل و نقشه متفاوت است.