اثر حاضر میکوشد تا نقش، نام, و موقعیت ایران و ایرانیان را در متون کتاب مقدس (تورات و انجیل) شناسایی، تبیین و تحلیل کند. آنچه این پژوهش را متمایز میکند، نگاه ترکیبی آن به منابع عبری و مسیحی در کنار توجه به جغرافیای عهد عتیق و گستره روابط تاریخی ایران با سرزمینهای کتاب مقدس است. در متن کتاب، نویسنده موضوعات متنوعی را پی میگیرد و آن را در دوازده بخش سامان میدهد. بخشهایی از این مجموعه عبارتاند از بررسی تورات و جغرافیای عهد عتیق، نزدیک شدن بنیاسرائیل به ایران، بررسی داستان طوبیا در ری و همدان، ورود نخستین هجومها به ایران، بررسی کتاب دوم تواریخ و پیشگوییها درباره کورش بزرگ، تحلیل بیانیههای کتاب عزرا درباره رواداری پادشاهان ایرانی، مطالعه زندگی دانیال در دربار کورش، بررسی کتاب نحمیا و ارتباط آن با خشایارشا، ارزیابی نقش استر در دربار خشایارشا، و نیز نگاهی به تأثیر ایرانیان در عصر کتابهای مکابیان و نیز حضور نمادین مرز شرق در انجیلها (از جمله سه مغ که پارسی تلقی میشوند) و میراث مسیحی ایران.