بخش ایران‌شناسی مؤسسه خاورمیانه و خاورنزدیک دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ

مؤسسه خاورمیانه و خاور نزدیک دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ به پژوهش و تدریس در حوزه زبان‌ها، ادبیات و فرهنگ‌های جهان اسلام در گذشته و حال می‌پردازد. تمرکز این مؤسسه بر ارزیابی منابع عربی، عبری، فارسی و ترکی است. از نظر زمانی، علایق این مؤسسه به اواخر دوران باستان تا امروز اختصاص دارد، از نظر فضایی به منطقه‌ای از اسپانیا تا آسیای مرکزی، از بالکان تا شمال آفریقا و مصر توجه دارد. در مؤسسه خاور نزدیک و خاورمیانه، مورخان و زبان‌شناسانی حضور دارند که اساساً بر اساس انواع متون به گذشته و حال می‌پردازند، چه این متون از اولین مجلات زنان ایران آمده باشد و چه از وقایع‌نگاری دربار. پژوهش‌ها بر قرن هفتم م. تا بیستم م. متمرکز است، اما به همان اندازه به زمان حال نیز اهمیت می‌دهند. بخش ایران‌شناسی این مؤسسه به فرهنگ هزاران ساله ایران می‌پردازد و به‌صورت علمی به این فرهنگ توجه دارد. چندزبانگی، جنبش‌های مهاجرت و تنوع فرهنگی و مذهبی و همچنین درگیری‌های ناشی از آن، موضوعات دیگری هستند که بخش ایران‌شناسی به آنها می پردازد. بخش ایران‌شناسی در زمینه ادبیات فارسی -اعم از منثور و منظوم- و تاریخ‌نگاری فارسی تخصص خاصی دارد. علاوه بر این، فرهنگ مادی به‌ویژه اشیای مکتوب که اطلاعاتی در مورد زندگی روزمره مردم در گذشته می‌گویند، بخشی از پژوهش‌های این بخش است. در این بخش آموزش نیز انجام می‌شود، در فراگیری زبان، تمرکز بر اکتساب کامل فارسی (همان فارسی نو) است. همچنین دوره‌هایی به زبان فارسی دری و گاهی به زبان کردی (کرمانجی) ارائه می‌شود. دوره‌های کارشناسی زنان در تاریخ ایران،‌ عدالت و قانون در دنیای پرسونا،‌ تاریخ فکری قرن بیستم م.،‌ تاریخ‌نگاری فارسی،‌ رسانه و زبان ادبی،‌ روزنامه، فیلم، موسیقی و دوره‌های کارشناسی‌ارشد زبان‌ها و خط‌های جهان ایرانی و ترکی،‌ اماکن مقدس و اماکن زیارتی ایران، فرهنگ مادی ایران،‌ سفر به مثابه موضوعی در ادبیات فارسی: بینشی در تاریخ سفرنامه‌نویسی فارسی نیز در این بخش برگزار می‌شود (Iranistik, 2023)