نیکولاس وریزیدیس (Nikolaos Vryzidis) دکترای تاریخ و هنر و استاد دانشکدۀ بریتانیایی آتن است. او در دانشکدۀ مطالعات شرقی و آفریقایی انگلستان تحصیل کرده است و پژوهشهای او به بررسی مبادلات هنری بین اروپا و خاورمیانه در دورۀ باستان و دوران مدرن اولیه میپردارند. او در فرهنگ مادی اواخر قرون وسطی و اوایل دوران مدرن تخصص دارد.
هانس گئورگ بوبک (Hans Georg Bobek) جغرافیدان اتریشی است. تمرکز کارهای او بر روی آلپ، اتریش و خاورمیانه و به ویژه ایران بوده است. هانس بوبک یکی از بنیانگذاران جغرافیای اجتماعی مدرن است. او استاد دانشگاه تهران بوده است و ایرانیها او را مکتشف علم کوه میدانند.
هریبرت بوسه (Heribert Busse) قرآنپژوه معروف آلمانی است که سعی کرده ارتباط اسلام، مسیحیت و یهودیت را بررسی کند. علاوه بر اسناد مربوط به اسلام و قرآن، او اسناد تاریخی ایران را نیز بررسی کرده و مقالاتی نیز در این حوزه دارد. او بر تاریخ عرب تمرکز داشته و به این مسئله نیز پرداخته است.
والنتینا لاویولا (Valentina Laviola) استاد و محقق دانشگاه شرقی ناپل است. از جمله فعالیتهای پژوهشی او مطالعۀ مواد باستانشناسی در سفال و گچبُری کشف شده در غزنی از سوی هیئت باستان شناسی ایتالیا در افغانستان است. پژوهشهای او بیشتر به موضوعات باستانشناسی و تاریخی ـ هنری مرتبط با سرزمینهای شرق ایران اختصاص دارد.
احمد سودی بنسوی (Ahmad Sudi Bosnawi) ایرانشناس عثمانیِ سدۀ شانزدهم و از برجستهترین شارحان متون کلاسیک فارسی در قلمرو عثمانی به شمار میآید. او که تحصیلات خود را نزد استادانی چون مصلحالدین لاری و حلیمی شیروانی در دمشق و بغداد تکمیل کرد، به ویژه با نگارش شرحهای دقیق و میانسطری بر گلستان و بوستان سعدی و دیوان حافظ جایگاهی ماندگار یافت. شرح سودی بر گلستان به مهمترین تفسیر ترکی این متن بدل شد و شرح او بر دیوان حافظ تا امروز مرجعیت علمی دارد.
فوشیا هارت (Fuchsia Hart) پژوهشگر تاریخ هنر است با تمرکز بر تاریخ و هنر ایران و جهان اسلام. او در مطالعات خود به بررسی فرهنگ مادی تشیع امامی، معماری اماکن مقدس و هنر دورههای میانه و متأخر ایران، به ویژه عصر قاجار، میپردازد. پژوهشهایش شامل تحلیلهای تاریخی و هنری آثار همچون کاشیهای زرینفام، منسوجات، فرشها و روایتهای تصویری است و با رویکردی میانرشتهای، تاریخ هنر را با انسانشناسی و مطالعات فرهنگی پیوند میزند. او تجربۀ گستردهای در تحقیق میدانی و آرشیوی دارد و آثارش به نقد روایتهای مسلط از تاریخ و هنر ایران و بازنماییهای ایدئولوژیک آن میپردازد. علاوه بر فعالیتهای دانشگاهی، در موزهها، مؤسسات فرهنگی و رویدادهای بینالمللی هنر اسلامی به عنوان سخنران و نمایشگاهگردان (Curator) فعال بوده است.
