والنتینا لاویولا (Valentina Laviola) استاد و محقق دانشگاه شرقی ناپل است. از جمله فعالیتهای پژوهشی او مطالعۀ مواد باستانشناسی در سفال و گچبُری کشف شده در غزنی از سوی هیئت باستان شناسی ایتالیا در افغانستان است. پژوهشهای او بیشتر به موضوعات باستانشناسی و تاریخی ـ هنری مرتبط با سرزمینهای شرق ایران اختصاص دارد.
نامشخص ـ در قید حیات
والنتینا لاویولا (Valentina Laviola) در سال 2009م. مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ساپینزای (Sapienza ) روم در رشتۀ زبانها و فرهنگهای دنیای مدرن دریافت کرد. او تحصیلات خود را در دانشگاه ناپل (Naples) ادامه داد و کارشناسی ارشد خود را در رشتۀ زبانها و تمدنهای شرقی در سال 2011م. از این دانشگاه گرفت. او در سال 2016م. دکترای خود را در رشتۀ زبانها و تمدنهای آسیا و آفریقای مدیترانهای از دانشگاه کافوسکاری (Ca’ Foscari) ونیز دریافت کرد. رسالة او در زمینۀ فلزکاری اسلامی در سرزمینهای شرقی انجام شد. لاویولا از سال 2017م. استاد هنر و معماری دانشگاه ناپل است. او در این دانشگاه درسهای هنر اسلامی و باستانشناسی در رشتة تاریخ و حفظ و ارتقای میراث و منظر هنری و باستانشناسی تدریس میکند. علاوه بر این او از سال 2019م. مسئول کمیتۀ آموزش کتیبهنگاری و سکهشناسی اسلامی در این دانشگاه است. در آوریل 2013م. نیز مسئول کارگاه کتیبهنگاری و سکهشناسی اسلامی،گروه آثار باستانی دانشگاه ساپینزای رم بود. او در نوامبر 2020م. موفق به کسب درجۀ دانشیاری در هنر اسلامی و باستانشناسی شد. بین سالهای 2018م. تا 2021م. او با پروژۀ مطالعات باستانشناسی و هنری ـ تاریخی تزئینات معماری در آجر و گچبری کشف شده از هیئت باستانشناسی ایتالیایی در افغانستان از غزنی پژوهشگر دورۀ پست دکترای دانشگاه ناپل (Università Degli Studi di Napoli) بود (Valentina Laviola, n.d.).
والنتینا لاویولا از اکتبر 2021م. مسئول پروژۀ پژوهشی ایزمو (ISMEO) با هدف سرشماری و انتشار یافتههای باستانشناسی و آثار هنری ایران در رم و ایالتهای آن بوده است. او در سالهای 2019م. تا 2020م. هماهنگکنندۀ بخش اسلامی پروژۀ دادههای باستانشناسی بودایی و اسلامی از غزنی افغانستان بود. او یک آرشیو چندرشتهای مبتنی بر وب برای مدیریت، مطالعه، و حفاظت از میراث فرهنگی در معرض خطر ایجاد کرد. او همچنین 1800 مدخل از یافتههای حوزۀ آجر، گچ، آجر و گچبری برای پایگاه اطلاعاتی پروژه گردآوری کرد. پیش از این نیز بین سالهای 2012م. تا 2014م. روی پروژۀ دادههای باستانشناسی بودایی و اسلامی از غزنی افغانستان کار میکرد. لاویولا از سال 2011م. عضو هیئت باستانشناسی ایتالیا در افغانستان به مدیریت آنا فیلینگزی (Anna Filigenzi) از دانشگاه ناپل بوده است. علاوه بر این، او از سال 2008م. عضو پروژه باستانشناسی اسلامی غزنی به مدیریت روبرتا گیونتا (Roberta Giunta) بوده است. لاویولا در سال 2013م. سفری به افغانستان داشت و در این سفر که به شکل مأموریت انجام شد، در موزة ملی کابل به آمادهسازی تالار موزه پرداخت (Università Degli Studi di Napoli, n.d.). لاویولا از سال 2021م. عضو هیئت تحریریۀ مجلۀ علمی سالنامۀ دانشگاه شرقی است و از سال 2019م. نیز عضو کمیتۀ علمی مجلۀ آنلاین علوم انسانی (Open Journal of Humanities) است(Valentina Laviola, n.d.) . لاویولا پروژههای پژوهشی بسیاری انجام داده است که از جمله این پروژهها میتوان به «کتیبههای عربی در هنر و معماری جنوب شرقی ایتالیا»، «شمایلنگاری نوحهخوانان در نسخههای خطی اسلامی: نسخههای دینی و ادراک اجتماعی»، «تزئینات معماری آجر و گچپزی غزنی: تحلیل یافتهها، فرضیههای بازسازی، مقایسه با محوطههای ایرانی و آسیای مرکزی»، «مجموعههای فلزکاری نگهداری شده در موزههای افغانستان و موزۀ هنر شرقی رم: تاریخ هنر و مطالعۀ کتبی» و «تأیید صنعتگران بر فلزکاری ایران (قرن 10 ـ 13)» اشاره کرد (Università Degli Studi di Napoli, n.d.).
- سایر آثار:
- فلزکاری اسلامی از افغانستان (قرن 9 ـ 13). مستندات مأموریت باستانشناسی ایتالیایی ایزمو.
- مقاله:
- درج و ترکیب: گچبری و کاشیهای آجری ازکاخ غزنوی (قرن یازدهم تا دوازدهم) در غزنی.
- پایانی به شکل پرنده در چترهای سلطنتی اسلامی: نوآوری غزنوی یا فاطمی؟
- مدالهای شیشهای از بناهای سلطنتی و اشرافی در غزنی (قرن یازدهم تا سیزدهم).
- نوشیدن از یک جام طلایی، خوردن از یک ظرف نقرهای. فلزکاری در منابع ایرانی اسلامی (قرن یازدهم تا دوازدهم).
- پژوهشهای در حال انجام جهان شرق ایران (قرن نهم و پانزدهم): مقدمهای بر مقالات.
تا زمان نگارش این زندگینامه هیچ یک از آثار والنتینا لاویولا به فارسی ترجمه و منتشر نشده است.
تیر ماه 1401ش.

