جورج پرسی چرچیل George Percy Churchill

جرج پرسی چرچیل متخصص مسائل ايران در وزارت امور خارجه انگليس بود. او از سال 1919م. تا پایان جنگ جهانی دوم به عنوان دبير دوم در ايران مشغول به خدمت بوده است. چرچیل عضو هیأت انگليسي همراه احمد شاه (Ahmad Shah Qajar) در طول بازديد از انگلستان برای تنظيم قرارداد (نظامنامه) 1918م. بوده كه در همين سال به وي نشان درجۀ يك «شير خورشيد ايران» اعطا شده است. او بین سال‌های 1924م. تا 1927م. سر كنسول بريتانيا در الجزاير بود و در سال 1937م. بازنشسته شد. با این حال مجدداً در سال 1939م. تا 1941م. از سوي وزارت خارجه به خدمت خوانده شد. (همان) چرچیل سه برادر داشت كه علاوه بر خودش دو نفر از آنها در ايران مأموريت داشتند. جرج چرچيل به فارسي مسلط بود  و توانایی نوشتن به ثلث را داشت. او بیش از ده هزار بيت از حافظ و سعدي و مولوي و فردوسي را از بر داشت و در گفتگوها از این ابیات استفاده می‌کرد. (کریمی، 1387) چرچیل به دلیل دانش فارسی و به عنوان دبیر شرقی با بسیاری از ایرانیان ارتباط نزدیک داشت و به موجب این ارتباط یادداشتی نوشت. (Karandish, 2011) او در طی زمان، نفايس زيادي از عتيقه‌جات و كتب قديمه، گرد آورد و به موزۀ انگلستان فرستاد. به طوري‌كه در موزۀ معروف لندن قسمتي را «چرچيلاد» نامیده‌اند و اشياء جمع‌آوري کردۀ وي را در آن محل قرار داده‌اند. (کریمی، 1387) جالب است که جرج چرچیل در یادداشت 20 دسامبر 1920 م. شیخ خزعل (Sheikh Khazal) را جزئی از برنامه خود دانسته است. (Karandish, 2011) چرچيل در جريان عزل محمدعلي ميرزا (Mohammad Ali Mirza) و نصب احمد شاه يكي از امضاكنندگان از طرف انگليس به همراه بارانوسكي (Baranowski) بود. او دوبار ناصرالملک (Nasir al-Molk) را از مرگ نجات داد و موجبات آزادي او را فراهم کرد. رد پاي جرج چرچيل را در جريان عقيم ساختن «نقشه عثماني» براي ايجاد ارتباط امير افغانستان، ساقط كردن حكومت رشت، فتح تهران و نقش بسزاي او نیز مي‌توان یافت. (کریمی، 1387)