ژان شارل گابریل ویرلو Jean Charles Gabriel Virolleaud باستانشناس و استاد دانشگاه فرانسوی بود. مطالعات او عمدتاً بر سایتهای باستانی واقع در سوریه و بینالنهرین متمرکز بود. افسانههای بابلی، خدایان بینالنهرینی و تحقیقاتی در باب خط میخی در کارنامۀ او برجسته است. ویرلو از مدافعات نظریۀ افسانۀ مسیح بود. او همچنین، پژوهشهایی پیرامون تعزیه در ایران انجام داده است.
2 جولای 1879م. – 17 دسامبر 1960م.
ژان شارل گابریل ویرلو در سال 1900م. در رشتۀ تاریخ و جغرافیا مدرک DES گرفت. دیپلم ادبیات عربی (1900م.) و ادبیات فارسی (1912م.) از مؤسسۀ ملی زبانهای شرقی (élèves de l'École spéciale des langues orientales vivantes) دیگر رشتههایی بود که او در آن به تحصیل علم پرداخت. او در سال 1936م. در رشتۀ ادبیات دکترا گرفت. او از سال 1931م. تا 1945م. مدیر همایش ادیان فنیقیه بود. در سال 1936م. ویرلو مدیر مطالعات ادیان سامی غربی شد. او از سال 1929م. تا 1913م. دروسی پیرامون سوریۀ باستان را در مؤسسۀ هنر و باستانشناسی (Institut d'art et d'archéologie) سوربن (Sorbonne) ارائه میکرد. (Amir-Moezzi, 2018)
ژان شارل گابریل ویرلو یک باستانشناس فرانسوی و یکی از کاوشگران اوگاریت (Ugarit) بود. ویرلو یکی از نویسندگان افسانۀ مسیح (La légende du Christ) و یکی از حامیان نظریۀ اسطورۀ مسیح بود. او همچنین نویسندۀ کتابهایی چون تمدن فنیقی است. (DBpedia, n.d.) ژان شارل گابریل ویرلو در سال 1899م. در موزۀ بریتانیا (British Museum) و در 1900م. موزۀ سلطنتی در کنستانتیپول (Constantinople) مدیر پروژه بود. او از سال 1904م. تا 1913م. مسئول همایش تاریخ باستان شرق و از 1908م. تا 1910م. مدیر گروه آموزشی تاریخ ادیان در دانشکدۀ ادبیات لیون (Lyon) بود. در سال 1909م. او به مأموریت حفاری در آسیای صغیر گمارده شد. از 1913م. تا 1914م. مسئول مأموریت زبانشناسی در شمال ایران (همدان (Hamadan) و تهران) بود. او در میان سالهای 1920م. تا 1929م. مدیر خدمات باستانشناسی ایالتهای شرق تحت فرمان فرانسه بود. ویرلو عضو و مدیر اجتماع آسیایی پاریس و کمیتۀ شرقشناسی CNRS بود و با توسعۀ گزارشهای حفاری رأسالشمره-اوگاریت در مجلۀ سوریه (1929-1941م. 1951-1954م.) و اوگاریتیسا 1 (Ugaritica I) (1939 م.) همکاری داشت. ویرلو نشریۀ بابیلونیکا (Babyloniaca) را تأسیس کرد و مدیریت آن را بر عهده گرفت. (Amir-Moezzi, 2018) در سال 1956م. زمانی که ویرلو هفتادساله بود شمارۀ سیوسوم مجلۀ سوریه آماده شد؛ این شماره حاوی گزارش کار علمی او در سوریه بود. این گزارش بیش از هر چیز بیانگر حضور او در شرق از اکتبر 1920م. تا 1929م. است. در این سالها زیر نظر ویرلو هر آن چیزی که در این منطقه لازم بود، انجام شد تا هم برای حفاری سایتها، هم برای حفاظت از بناهای موجود و نیز ایجاد موزهها برنامهریزی شود. او در رأسالشمره اولین لوح خط میخی را که برای بسیاری نویسندگان ناشناخته بود، کشف کرد. در این شماره از نشریۀ سوریه میتوان فهرستی از مطالعات اوگاریتی (Ugaritic Studies) را دید که آن را تماماً مدیون شارل ویرلو هستیم، به انضمام سه تکنگارۀ مهم به قلم خود او. (Parrot, 1969)
- - کتاب:
- رأس الشمره.
- ایشتار، ایسیس، آستارته.
- آنات-آستارته.
- ایدۀ تولد دوباره در میان فنیقیها.
- خدای شمش در بینالنهرین باستان.
- افسانههای بابل و کنعان.
- حسابداری کلدانی، بخش 1: دورۀ سلسلۀ دوم اور (1903).
- طالعبینی کلدانی: عنوان کتاب: منتشرشده، رونویسی، ترجمه و نظرداده شده.
- بابیلونیکا 1908.
- اولین فهرست تکمیلی نشانههای خط میخی برونو.
- حسابداری کلدانی (جلد. 1). دوره دوم سلسلۀ بهاصطلاح دوم اور.
- افسانۀ مسیح.
- - مقاله:
- یک شعر فنیقی از رأسالشمره. چالش میان موت پسر خدایان و آریش، پسر بعل.
- شهرها و شرکتهای پادشاهی اوگاریت.
- قطعات متفرقه الفبایی رأسالشمره.
- ویرلو. ش. (1370 ش.). تعزیه (ترجمۀ ج. ستاری). تئاتر، 16، 121-127. (انتشار اصل اثر: 1950 م.)
برای آشنایی بیشتر با زندگی و آثار شارل ویرلو میتوانید به صفحۀ ویکیپیدیای وی مراجعه کنید:
اسفندماه 1402ش.

