؟

هنری کولبرن در پلینفیلد (Plainfield)، نیوهمپشایر (New Hampshire)، رشد کرد و در همان جا دوران دبیرستان را پشت سر گذاشت. تنها دبیرستان این منطقه مدرسه‌ای خصوصی بود که در سال 1813م. به‌عنوان مدرسه‌ای علوم دینی احداث شد. مزیت ریشه‌های الهیاتی مدرسه این بود که یادگیری لاتین را برای دانش‌آموزان اجباری می‌کرد. از همین جا بود که او به کمک معلم لاتینِ الهام‌بخشش مسیر مطالعاتی آینده خود را یافت. پس از آن در دانشگاه سنت اندروز (University of St. Andrews) ادبیات باستانی یونان و روم خواند و سپس با مطالعۀ هرودوت (Herodotus) ، علاقۀ شدیدی به ایرانیان پیدا کرد. در نتیجه این مطالعات، پرسش‌های بسیاری که در رابطه با ایرانیان باستان وجود داشت و تنها از طریق منابع یونانی امکان پاسخ به آنها بود، شدیداً کولبرن را به فکر واداشت.  به همین دلیل، برای کار با یکی از متخصصان باستان‌شناسی آناتولی (Anatolia) و نیز امپراتوری هخامنشی، به نام السپت دوسینبره (Elspeth Dusinberre) به دانشگاه کلرادو (University of Colorado) رفت. پس از اخذ درجۀ کارشناسی ارشد در رشتۀ هنر و باستان‌شناسی کلاسیک از این دانشگاه، به دانشگاه میشیگان (University of Michigan) رفت تا در رشتۀ میان‌گروهی هنر و باستان‌شناسی کلاسیک ادامه تحصیل دهد. در آنجا از رساله دکتری‌اش در رابطه با باستان‌شناسی حکومت هخامنشی در مصر به راهنمایی مارگارت کولروت (Margaret Cool Root) دفاع کرد (https://henrycolburn.hcommons.org). هنری کولبرن در موزه‌های هنر هاروارد (Harvard Art Museums)، مؤسسۀ پژوهشی گتی (Getty Research Institute)، موزۀهنر متروپولیتن (Metropolitan Museum of Art)، دانشگاه کالیفرنیا (University of California)، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (University of Southern California) و اتحادیۀ کوپر (Cooper Union) تدریس کرد (https://www.bgc.bard.edu).

نخستین شغل کولبرون در موزه‌های هنر هاروارد بود که باید در آنجا در پروژۀ برپایی نمایشگاهی با عنوان گلدان‌های جانوری دوران باستان همکاری می‌کرد. کیوریتور این نمایشگاه سوزانه ابینگهاوس (Susanne Ebbinghaus) بود. در سال 2018م. پس از دوره‌ای تدریس دوباره به کار موزه بازگشت و در دپارتمان هنر شرق نزدیک باستان (Department of Ancient Near Eastern Art) در موۀ هنر متروپولیتن همکار شد. هدف از این پروژه کار روی بازچیدمان مجموعۀ دائمی این دپارتمان بود که به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا متوقف شد و کولبرون مجدداً به تدرس در دانشگاه کالیفرنیا و اتحادیه کوپر در نیوریوک مشغول شد (https://henrycolburn.hcommons.org). کار پژوهشی او بر هنر و باستان‌شناسی ایران باستان و منطقۀ شرق نزدیک، مدیترانه شرقی، و آسیای مرکزی متمرکز بود که پیش از ظهور اسلام با ایران در تعامل بودند. نخستین کتاب او با عنوان باستان‌شناسی امپراتوری در مصر هخامنشی (Archaeology of Empire in Achaemenid Egypt) به چاپ رسید. او همچنین به دلیل کار کنونی‌اش روی سکه‌های آرشیو باروی تخت‌جمشید (Persepolis Fortification Archive) دستیار پژوهشی موزه باستان‌شناسی کلسی (Kelsey Museum of Archaeology) در دانشگاه میشیگان است. در زمان نگارش این متن،‌ کولبرن در حال تهیۀ نسخۀ جدیدی از مقاله دورا و مسئله هنر پارتی (Dura and the Problem of Parthian Art)، اثر میخائیل راستوفتسِف  (Mikhail Rostovtzeff)است که در سال 1935م. منتشر شد. راستوفتسِف هنر پارتی را پدیده‌ای قدرتمند و پرجنب و جوش می‌دانست، نه فُرم تنزل‌یافته‌ای از هنر یونان و کار جدید او این مقاله بسیار مهم را به‌روزرسانی می‌کند و آن را در دسترس نسل جدیدی از پژوهشگران قرار می‌دهد. در حالی که نشان می‌دهد این مقاله همچنان بهترین لنز برای بررسی این آثار شگفت‌انگیز است (https://www.bgc.bard.edu). او به زبان‌های باستانی یونانی، لاتین، هیروگلیف مصری (در حد مقدماتی) و زبان‌های جدید فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، اسپانیایی مسلط بود. دغدغۀ خاص او بازسازی محیط‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حتی اقتصادی است که اشیا در آن تولید می‌شد. این که چگونه دانش مدرن ما از جهان باستان شکل می‌گیرد بسیار برای او اهمیت دارد، چرا که این امر بر نوع تفسیر ما از اشیاء و نتایجی که درباره خالقان آنها می‌گیریم، اثر می‌گذارد (https://umich.academia.edu).

• کتاب

1. پیشگامان صحرای غربی:‌ واحة الخارقه در شاهنشاهی هخامنشی.

(Colburn, H. (2018). Pioneers of the Western Desert: The Kharga Oasis in the Achaemenid Empire. In B. Düring & T. Stek (Eds.), The Archaeology of Imperial Landscapes: A Comparative Study of Empires in the Ancient Near East and Mediterranean World (pp. 86-114). Cambridge: Cambridge University Press. doi:10.1017/9781316995495.004)

• مقاله

۲. شرق‌شناسی، پسااستعماری‌گری و امپراتوری هخامنشیان: تأملات در مورد «دین، امپراتوری، و شکنجه» بروس لینکلن.

(- (2011). ORIENTALISM, POSTCOLONIALISM, AND THE ACHAEMENID EMPIRE: MEDITATIONS ON BRUCE LINCOLN’S “RELIGION, EMPIRE, AND TORTURE.” Bulletin of the Institute of Classical Studies, 54(2), 87–103. http://www.jstor.org/stable/43694090)

۳. اتصال و ارتباطات در شاهنشاهی هخامنشی.

(- (2013). Connectivity and Communication in the Achaemenid Empire. Journal of the Economic and Social History of the Orient, 56(1), pp. 29-52.)

گسترۀ عظیم شاهنشاهی هخامنشی اغلب به‌مثابۀ مانعی برای ارتباطات در قلمرو این امپراتوری تلقی می‌شود. در این مقاله کولبرن با دو بحث اساسی این فرضیه را به چالش می‌کشد: 1. وجود شبکه‌های وسیع جاده‌ای و 2. سرعت بالای ارتباطات در این امپراتوری، که در کنار هم پتانسیل بالایی برای جابه‌جایی و تعامل در کل امپراتوری را فراهم می‌آورد (https://umich.academia.edu). ۴. معماری مدرن در جهان باستان.

(- (2015). A Modern Architect in the Ancient World. Harvard Art Museums. https://harvardartmuseums.org/article/a-modern-architect-in-the-ancient-world)

۵. یادوارۀ دورۀ دوم ایرانی در مصر.

(- (2015). Memories of the Second Persian Period in Egypt. In J. M. Silverman & C. Waerzeggers. (Eds.): Political Memory in and after the Persian Empire, Ancient Near East Monographs, 13, SBL Press, pp. 165-202.)

۶. مجموعه‌داری و زندگی‌نامه‌نگاری مجسمه‌های مصری دوران متأخر. (- (2016). Roman Collecting and the Biographies of Egyptian Late Period Statues. World Archaeology, 48.2, pp. 226-238.) ۷. توصیفات گملی کارری از تخت‌جمشید.

(- (2017). Gemelli Careri's Description of Persepolis. Getty Research Journal, 9, pp. 181-190.)

۸. جهانی‌سازی و مطالعۀ شاهنشاهی هخامنشی.

(- (2017). Globalization and the study of the Achaemenid Persian Empire. In T. Hodos (Ed.): The Routledge Handbook of Archaeology and Globalization. Routledge.)

در این اثر دو جنبه از مطالعه هنر ایرانی هخامنشی برای خواننده ترسیم می‌شود. نخست، تعریف این هنر از ورای خصلت‌هایش و سپس، تحلیل آن از طریق وصف آن در سایر سنت‌های هنری. هنر هخامنشی از طریق دو دسته از آثار به بهترین شکل تعریف می‌شود: هنری که برای اهداف امپراتوری تولید می‌شد و هنری که در مناطق تحت فرماندهی این امپراتوری تولید می‌شد (https://umich.academia.edu). ۹. چگونه ایرانی‌ها را در مصر بیابیم: باستان‌شناسی هخامنشی مصر.

(- (2019). How to Find Persians in Egypt: The Archaeology of Achaemenid Egypt. EUP Blog.)

۱۰. مطالعۀ هنر هخامنشی در مصر.

(- (2020). The Study of Achaemenid Egypt. In Archaeology of Empire in Achaemenid Egypt (pp. 1–26). Edinburgh University Press. http://www.jstor.org/stable/10.3366/j.ctvss3wvv.8)

۱۱. اوجاهورسنت ایرانی: مقاله‌ای در باستان‌شناسی هویت.

(- (2020). Udjahorresnet the Persian: Being an Essay on the Archaeology of Identity. Journal of Ancient Egyptian Interconnections, 26.)

۱۲. کمربندی اورارتویی در موزۀ ج. پاول گتی. (Belis, A., Colburn, H. (2020). An Urartian Belt in the J. Paul Getty Museum. Getty Research Journal.) ۱۳. کانون هنر ایران باستان:‌ از روایت بزرگ تا پرسپتیکو‌های محلی. (Colburn, H. (2020). The Canon of Ancient Iranian Art: From Grand Narratives to Local Perspectives. Testing the Canon of Ancient Near Eastern Art and Archaeology.) در این اثر کولبرن نقدی اساسی بر مطالعات دوران هخامنشی ارائه می‌کند که در دهه‌های 50 و 60 م. تدوین شد. او بر این باور است که اصطلاح «ایرانی» در این مطالعات می‌تواند ناظر بر جغرافیا یا مردم باشد که پذیرش هر یک بخش مهمی از آثار را نادیده می‌گیرد. دوره‌بندی‌های این مطالعات متکی بر تاریخ بین‌النهرین و مدیترانه است که همواره با تاریخ ایران مطابقت نمی‌کند. همچنین، استفاده از واژۀ سبک برای انتساب آثار به این دوره‌ها بر فرضیه چالش‌برانگیزی متکی است که چندین سبک مختلف نمی‌تواند در یک زمان و مکان حیات داشته باشد. بنابراین، بهتر است رویکردی اتخاذ کنیم که بر حوزه‌های منفرد تأکید شود، چرا که این امر بهتر غنا و تنوع هنر ایران باستان را بازتاب می‌دهد (https://umich.academia.edu).

هیچ‌یک از آثار هنری کولبرن تا به امروز به زبان فارسی ترجمه و منتشر نشده است.

1. https://henrycolburn.hcommons.org/curriculum-vitae/
2. Henry Colburn. (2021). Brad Graduate Center.

https://umich.academia.edu/HenryColburn

صفحه شخصی هنری کولبرن در شبکه‌های علمی:

1. https://www.linkedin.com/in/henry-colburn-73a977152/
2. https://www.researchgate.net/profile/Henry-Colburn

معصومه کریمی

شهریورماه 1400ش.