
زیگموند تلگدی - Zsigmond Telegdi
زیگموند تلگدی Zsigmond Telegdi از خاورشناسان مجارستان و استاد زبانشناسی عمومی بود. علاقه او در زبانشناسی منتهی به تحصیل در رشتههای ایرانشناسی، سامیشناسی و ترکشناسی گردید. همین امر او را به حوزه مطالعات تاریخ، فرهنگ، زبان و ادبیّات فارسی کشاند.
تولد و درگذشت
1994م.-1909.
سوابق زندگی و تحصیل
تلگدی در شهر انینگ Eyning مجارستان به دنیا آمد. دوران ابتدایی را در مدرسه یهودیان گذراند و در فاصله سالهای 1927-1919م./1306-1298ش. دوران دبیرستان خود را در سَنت استفان St. Stephen طی نمود و آزمون زبانهای لاتین و یونانی را با موفقیت گذراند. (Jermias, 2008, Vol.55, 102) او به زبانهای شرقی و به خصوص زبانشناسی عمومی علاقه داشت. تلگدی سپس تحصیلات خود را در دانشگاه بوداپست Budapest University، برسلاو Breslau University، روکلاو Wraclaw University و حتی کشور فرانسه در رشته زبانهای شرقی به پایان رسانید. از استادانی که تلگدی در محضرشان بهره برد، پروفسور نِمِس Gyula Nemeth، امیل بِنِویست E.Benveniste، کارل بروکلمان Carl Brocklemann استفان میشل کوهن Stephen Michael Cohen بودند. تلگدی علاقمند به زبانهای ایرانی، ترکی و سامی بود و در دانشگاه برسلاو با بروکلمان بر روی فلسفه سریانی، عربی و تاریخ فلسفه ایرانی کار کرد و در فاصله سالهای 1929-1928م./1308-1307ش. عضو هیأت علمی دانشگاه پیتر Peter University شد. (Jermias, 2008, Vol.55, 102-103) در سال 1933م./1312ش. از دانشکده فلسفه دانشگاه بوداپست مدرک دکتری گرفت. پس از آن به مدت دو سال دستیار تحقیقاتی پروفسور نِمِس بود. وی در دانشگاه بوداپست به تدریس فلسفه در ایران پرداخت. از سال 1952م./1331ش. به تدریس در دانشگاه اوتوش لوراند Eotvos Lorand University بوداپست پرداخت و از سال 1958م./1337ش. به عنوان استاد زبان فارسی نیز فعالیت میکرد. (رحمانی، 1384، 14)
سوابق اجرایی و پژوهشی
تلگدی در سال 1952م./1331ش. سرپرستی مرکز کتابداری و مدیریت گروه زبانشناسی دانشگاه اوتوش لوراند را بر عهده گرفت و به مدت 15 سال در این مقام ماند. وی همچنین مدیریت بخش مطالعات ایرانی را نیز در دست داشت. تلگدی از سال 1932م./1311ش. نگارش مقالاتی را در مورد زبانشناسی آغاز کرد. مطالعات او در حیطۀ تاریخ فلسفه و زبانهای فارسی، عربی، ترکی و زبانهای باستان بوده است. از جمله مهّمترین آثار او عبارتند از: یادداشت پهلوی(1934م.)، مباحث آوایی در تلمود آرامی که از فونتیک ایرانی است، یادداشت درباره دستور زبان سغدی، ملاحظاتی درباره کلمات عربی در فارسی، سعدی و گلستان. (افشار، 1383، 1077)
او به عنوان یکی از پژوهشگران برجسته جهان در حوزه مطالعات مربوط به ایران به شمار میرود.
چندین مسافرت کوتاه و بلند مدت به ایران داشت و تمرکز او بیشتر در مورد گرامر و تاریخ زبان فارسی جدید New Persian Language و زبانهای ایرانی عهد کهن مانند سغدی Sogdian و یا Sogdia و غیره بود.
او عضو کمیته اکادمیک علوم لهستان Hungarian Academy of Sciences و مدیریت کمیتۀ کاربردی زبانشناسی Applied Linguistics Committee و همچنین مدیر مجمع کشوری اموزش زبانهای خارجی National Council for Foreign Language Education را در کارنامه فعال و ارزشمند خود دارد.(ویکی پدیا)
آثار
- مقالهای درباره صورتشناسی کلمات عاریتی زبان فارسی، 1935م.
- مقدمهای بر دستور تاریخی زبان فارسی نو، آکتا اورینتالیا Acta Orientalia.
- درباره اختلاف میان اسم و صفت در زبان فارسی نو، 1962م.
- درباره ریشهشناسی زبان فارسی نو.
- قواعد ترکی به زبان عربی، 1938-1935م.
- افعال ترکی به زبان فارسی، 1950م.
- تاریخ قواعد زبان فارسی، 1955م. (نیکبین، 1371، ج1، 330)
آثار منتشرشده به فارسی
از وی اثری در ایران ترجمه و منتشر نشده است.
منابع
- افشار، ایرج(1383ش.)، نادرهکاران؛ سوگنامه ناموران فرهنگی و ادبی(1381-1304ش.)، به کوشش محمود نیکویه، تهران، قطره.
- رحمانی، روشن(1384ش.)، گفتکو با یوا یرمیش؛ استاد دانشگاه بوداپست، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ش91، 17-14.
- نیکبین، نصرالله(1371ش.)، فرهنگ جامع خاورشناسان مشهور و مسافران به مشرق زمین، ج 1، تهران، آرون.
منابع به زبان های دیگر
- 4. Jermias, Eva (2008), Zsigmond Telegdi(1909-1994), Acta Linguistica Hungarica, Vol.55, No.1-2, pp.101-120.
- 5. https://hu.wikipedia.org/wiki/Telegdi_Zsigmond
سایر منابع پیشنهادی به زبان های دیگر
- iranology.ir/explain.aspx?var=2811.
- zabanmajar.ir
- https://www.jstor.org/stable/26190894
گردآورنده
شیدا صابری
شهریورماه 1399ش.
تاریخ آخرین ویرایش
<span>1402-06-17</span>

