احمد مهدوی دامغانی Ahmad Mahdavi Damghani

احمد مهدوی دامغانی (Ahmad Mahdavi Damghani) محقّق و اندیشمند ایرانی و استاد دانشگاه‌های تهران، هاروارد و پنسلوانیا بود. او دکترای الهیات اسلامی و ادبیات فارسی داشت و در حوزۀ ادبیات اسلامی، علوم اسلامی، متون پیشرفتۀ عربی و فارسی تخصص داشت.

سخنرانی زنان، سیاست و توسعة اجتماعی در ایران در مرکز مطالعات ایران و خلیج‌فارس برگزار شد.

مرکز شرمین و بیژن مصور و رحمانی برای مطالعات ایران و خلیج فارس (Sharmin and Bijan Mossavar –Rahmani center for Iran and Persian gulf studies) سخنرانی‌ای با عنوان زنان، سیاست و توسعة اجتماعی برگزار کرد؛ این سخنرانی در ۱ فوریه 2023م/ ۱۲ بهمن 1401ش. در مرکز دوستی به صورت عمومی برگزار شد و در آن به بحث‌های روز در مورد ماهیت جنبش حقوق زنان ایران که آن را اعتراض یا جنبش انقلابی یا انقلاب نیز می‌نامند، پرداخته شد. آرزو اوسانلو، استاد گروه حقوق، جامعه و عدالت و مدیر مرکز خاورمیانة دانشگاه واشنگتن، اهمیت مطالبات زنان ایرانی را در زمینة‌ گسترده‌تر بین‌المللی بررسی کرد. شیرین سعیدی استادیار علوم سیاسی و عضو هیأت علمی وابسته به برنامة مطالعات خاورمیانه، دیگر سخنران این نشست نیز به اهمیت این جنبش اجتماعی پرداخت.

انجمن ایران‌شناسی فرانسه

انجمن ایران‌شناسی فرانسه در ایران، مؤسسه‌ای فرهنگی با استقلال مالی است که به اداره کل جهانی‌سازی، توسعه و مشارکت وابسته است. این انجمن یکی از بیست و هفت مرکز پژوهشی فرانسوی در جهان است که مأموریت آن ترویج پژوهش در زمینه‌های باستان‌شناسی، علوم انسانی و اجتماعی است.

در سرزمین عقاب سپید (یازده گفتگو با ایران‌شناسان لهستانی)

کتاب در سرزمین عقاب سپید، مجموعه‌‌ای از مصاحبه‌ها با برخی از ایران‌‌شناسان دانشگاه یاگلونی (Uniwersytetu Jagiellonskiego) است. علاوه‌براین فرهنگ و ادبیات لهستان را نیز در برمی‌گیرد. فرنگی، نویسندة این کتاب، در سفری که به لهستان داشته تلاش کرده است با چند ایران‌شناس مصاحبه‌ای انجام دهد. تمامی مصاحبه‌شوندگان به استثناء یکی از آن‌ها، از استادان و ایران‌شناسان دانشگاه هستند. بااین‌حال بسیاری از افراد و ایران‌پژوهان در دسترس نبوده و مصاحبه با آن‌ها انجام نشده است. فصل‌های دهم و یازدهم دارای موضوعی متفاوت با سایر فصول آن است و به موسیقی پرداخته است. این دو فصل در پایان کتاب آمده است تا از لحاظ موضوعی تداخلی ایجاد نشود. (فرنگی، 1394: 10).