فلوریان اشوارتس Florian Schwarz مدیر مؤسسۀ ایرانشناسی در آکادمی علوم اتریش و عضو هیئت تحریریۀ برخی از مهمترین نشریات ایرانشناسی است. تاریخ ایران دورۀ اسلامی، نسخهشناسی، فرهنگ مادی و تاریخ شهری ایران از جمله حوزههای مهم پژوهشی اوست.
20 آوریل 1968م. - «در قید حیات»
فلوریان اشوارتس در سال 1968م. در شهری واقع در غرب اتریش و در خانوادهای فرهنگی چشم به جهان گشود پدرش معلم و مادرش روزنامهنگار بود. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در آلمان سپری کرد و نخستین بار در سن پنج سالگی با نام ایران آشنا شد. پس از تجربۀ تحصیل در رشتههای موسیقی و سپس فیزیک، به دلیل علاقهمندی به پیوندهای تاریخی ایران و اروپا، رشتۀ تاریخ ایران و اسلام را برای ادامه تحصیل انتخاب کرد. اشوارتس در بیستسالگی وارد دانشگاه توبینگن شد و در آنجا به فراگیری زبان فارسی و عربی پرداخت. تحصیلاتش را تا مقطع دکتری در همان دانشگاه ادامه داد. سپس به دانشگاه کلن (University of Cologne) رفت و به مدت یکسالونیم آنجا در گروه ایرانشناسی این دانشگاه به کسب تجربه علمی پرداخت. موضوع پایاننامۀ کارشناسی ارشد وی، بررسی تاریخ خوارزمشاهیان در خوارزم، خراسان و آسیای مرکزیِ کنونی بود. رسالۀ دکتری او نیز به ریشهشناسی فرمانروایان ماوراءالنهر (شیبانیان) در دورۀ صفوی اختصاص داشت. این پژوهش زیر نظر هانس گابه (Hans Gaube)، رئیس انستیتوی شرقشناسی و مونیکا گرونکه (Monika Gronke) انجام شد (محمدی، بیتا). اشوارتس از 2005م. تا 2009م. استادیار بخش تاریخ دانشگاه واشنگتن، سیاتل (University of Washington, Seattle) و از ۲۰۱۱م. در جایگاه استاد افتخاری (Honorarprofessor) با دانشگاه وین (University of Vienna) همکاری داشت (Florian Schwarz, CV).
فلوریان اشوارتس سال 2009م. به اتریش آمد تا از ژانویه ۲۰۱۰م. مدیریت مؤسسه ایرانشناسی آکادمی علوم اتریش در وین (Institute of Iranian Studies at the Austrian Academy of Sciences in Vienna). را پس از برت فراگنر (Bert Fragner) برعهده گیرد. او در سالهای ۱۹۹۶م. تا ۱۹۹۸م. پژوهشگر مرکز تحقیقات سکهشناسی اسلامی دانشگاه توبینگن (Research Center for Islamic Numismatics, University of Tübingen) بود. پس از آن تا 2005م. بهعنوان دستیار علمی (Wissenschaftlicher Assistent) در بخش مطالعات شرقی و اسلامی دانشگاه بوخوم (University of Bochum) مشغول شد. او از سال 2015م. به عضویت آکادمی علوم اتریش (Austrian Academy of Sciences) درآمد. اشوارتس عضو هیئت تحریریۀ انتشارات ایرانشناسی (Veröffentlichungen zur Iranistik) و نامنامۀ ایران (Iranische Onomastik)، دستنامۀ شرقشناسی- خاورمیانه و نزدیک (Handbook of Oriental Studies - Near and Middle East) و نیز مجلات اسلام (Der Islam)، نشریۀ مطالعات شرقشناسی (Rivista degli Studi Orientali) بود. تاریخ ایران و آسیای مرکزی در دورۀ اسلامی، فرهنگ نسخ خطی، فرهنگ مادی ایران و آسیای مرکزی (سکهشناسی و تاریخ پولی، آرشیو، کتیبه)، جغرافیای تاریخی، تاریخ منظر، تاریخ شهری قرون وسطی و اوایل ایران مدرن و آسیای مرکزی، اجتماعات و شبکهای فکری از جمله حوزههای پژوهشی اوست. (British Institute for Persian Studies, n.d.) اشوارتس با نهادهای ایرانی نیز همکاری و تعامل خوبی داشته و در سال 2018 م. در سالن ادب از پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی سخنرانیای با عنوان «باز اندیشی سیر تطور زبان فارسی» ایراد کرده است. (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1397ش.) و نیز در مراسم رونمایی کتاب «الابنیه عن حقایق الادویه» در مرکز پژوهشی میراث مکتوب نیز حضور داشت و سخنرانی کرد. (خبرگزاری مهر، 1398ش.)
- - کتاب:
- واحه بخارا.
- کاوشهایی در تاریخ قرون وسطی و تاریخ مدرن آسیای مرکزی: جوامع، فرهنگها، متون.
- فرهنگ شراب در ایران و فراتر از آن.
- شعر فارسی آلا تورکا: زبان، تبعید و محدودیتهای مطالعات فرهنگی ایران (سخنرانیهای دانشکده فلسفه و مطالعات فرهنگی دانشگاه وین؛ 6).
- - مقاله:
- منازعات بر سر زمین: ابهامات و اختلافات در مورد وضعیت قانونی و مالیاتی زمین در امارت منغیت بخارا.
- وقفهای نقدی در خانقاه خیوه، 1840-1922م.
- راه ما هزاران راه را در برمیگیرد: درویشان و جامعه در آسیای میانۀ اسلامی در قرن 16م.
- - دیگر آثار:
- یادآوری بهاءالدین نقشبند در بخارا در قرون 16 و 17م.
- سرزمین پشت بخارا: موادی برای تاریخنگاری منظر واحه بخارا در هزاره اول میلادی.
- مذاکره پیرامون انقلاب: مترجم بخارایی میرحیدر میرباداله و کمپین کولسوف در 1918م.
- نوشتن در حاشیه امپراتوریها: خانواده حسینآبادی از دانشوران در مرزهای عثمانی-صفوی.
- وقفنامهای از سال 1547م. (953 هـ) برای خانقاه کبرویه در سمرقند.
- یادداشتهای اولیه پیرامون انگورکاری و شرابسازی در آسیای مرکزی استعماری.
در زمان نگارش این زندگینامه هیچیک از آثار فلوریان اشوارتس به فارسی ترجمه و منتشر نشده است.
- پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. (1397ش.، مهر 3). بازاندیشی سیر تطور زبان فارسی/فلوریان شوارتز/۰۳-۰۷-۱۳۹۷. بازیابیشده از https://www.ihcs.ac.ir/fa/news/17257/باز-اندیشی-سیر-تطور-زبان-فارسی-فلوریان-شوارتز-۰۳-۰۷-۱۳۹۷
- خبرگزاری مهر. (1398ش.، فروردین 31). در مرکز میراث مکتوب؛ کهنترین نسخه فارسی جهان رونمایی میشود. بازیابیشده از https://www.mehrnews.com/news/1067462/کهن-ترین-نسخه-فارسی-جهان-رونمایی-می-شود
- محمدی، ح.ر. (بیتا). حفظ ریشههای سترگ ایرانشناسی در اروپای مرکزی؛ گفتوگو با «فلوریان اشوارتس»؛ رئیس مؤسسه ایرانشناسی آکادمی علوم اتریش. مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی (مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی) بازیابیشده از https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/154631
دیماه 1403ش.

