ایرانشناس نامدار ژاپنی و استاد زبانشناسی باستانی، مطالعات ایرانی، متخصّص فرهنگ ایران پیش از اسلام و زبانهای پهلوی و سنسکریت بود. وی همچنین از پیشگامان تحقیقات ایرانی در ژاپن بود.
۱۹۰۱م. - ۱۹۸۳م.
آشیکاگا آتسوئوجی تحصیلات مقدّماتی و متوسّطه را در دانشگاه توکیو University of Tokyo در رشتۀ زبان و ادبیّات فارسی گذراند و به أخذ مدرک دکترا نائل شد. پس از آن رئیس دانشکدۀ ادبیّات توکانی در توکیو شد (نیکبین، ۱۳۸۰، ۹). آتسوئوجی تحصیلات خود را در علوم ایرانشناسی تحت تعلیم هانری ماسه Henri Masse و امیل بنونیست Benveniste Emile در پاریس به اتمام رسانید. او با زبان فارسی آشنا بود و مدّتی نیز نزد دکتر رضازادۀ شفق زبان فارسی را آموخت (گروه مولّفان و مترجمان، ۱۳۷۶، ۸۲).
آشیکاگا آتسوئوجی مدّتی رئیس دانشکدۀ ادبیّات توکانی در توکیو بود و همچنین تدریس زبان و ادبیّات فارسی در دانشکدۀ مذکور و ریاست بخش ادبیّات انجمن مطالعات آسیای جنویی و غربی را برعهده داشت (نیکبین، ۱۳۸۰، ۹). او از پیشگامان تحقیقات ایرانی در ژاپن بود و در برخی موارد تمدّن باستانی ژاپن را متأخّر از ایران باستان میدانست (فرهنگ خاورشناسان، ۱۳۷۶، ۸۲). آتسوئوجی در سال ۱۹۳۴م./ ۱۳۱۳ش. به جشن هزارۀ فردوسی توسی دعوت شد و به ایران سفر کرد. وی پس از بازگشت به ژاپن کتابی دربارۀ ایران کنونی و پیشرفتهای این کشور نوشت و به چاپ رسانید. عقیدۀ او بر این امر استوار بود که مدنیّت کهن ایران در تمدّن کهن ژاپن تأثیر افزونی داشتهاست و برخی از صنایع ژاپن از ایران اقتباس شدهاست (نیکبین، ۱۳۸۰، ۹- ۱۰). وی همچنین به تدریس زبانهای فارسی باستان، میانه و سنسکریت در دانشگاه توکیو اشتغال داشت (فرهنگ خاورشناسان ۱۳۷۶، ۸۲).
۱- افکار دینی در ایران باستان (۱۹۴۱م.) Persian Religious Thoughts ۲- پارسیان و آداب و رسوم آنها (۱۹۴۳م.) ۳- سفرهای من به ایران (۱۹۴۲م.) Ashikaga, Iran Travels in Iran او همچنین مقالات متعدّدی راجع به ایرانشناسی نوشت که در مجلّۀ خاورشناسی ژاپن به چاپ رسید:
- انتقاد بر کتاب خودآموز فارسی میانه اثر اولاف هانس Olaf Hans، انجمن تحقیقات شرق نزدیک The Middle East Institute of Japan در ژاپن، ج. ۷، ش. ۲.
- دربارۀ تکامل نظریۀ ایزد در دین زرتشت، انجمن تحقیقات شرق نزدیک در ژاپن، ج. ۵، ش. ۳.
- ايران و ايرانيان در سفرنامۀ آشي كاگا آتسو اوجي، نوشتۀ هاشم رجبزاده، قم : مؤسسۀ فرهنگي و اطلاعرساني تبيان، 1387ش.
- گروه مؤلفان و مترجمان، (۱۳۷۶)، فرهنگ خاورشناسان زندگینامه و کتابشناسی ایرانشناسان و اسلامشناسان، تهران، پژوهشکدۀ علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ج. ۱ حرف آ- الف.
- نیکبین، نصرالله (۱۳۸۰)، فرهنگ جامع خاورشناسان مشهور و مسافران به مشرق زمین، تهران، آردن با همکاری سهامی انتشار، ج. ۱.
تیرماه ۱۳۹۸ش.
1401-02-09

