فولژانس فرنل Fulgence Fresnel

فولژانس فرنل پس از پایان تحصیلاتش به‌عنوان عامل کنسولگری در شهر بندری جده Jeddah به دریای سرخ اعزام شد. در عربستان کاملاً حرفه‌ای به زبان‌های بومی سخن می‌گفت و در این مدت با بازماندگان آموریت‌ها Himyarites در ارتباط بود. او نخستین اروپایی بود که کتیبه‌های آموریتی باستان را ترجمه کرد. (https://peoplepill.com/people/fulgence-fresnel/) فرنل در مصر نیز در لهجه‌های بومی به‌حدی تبحر یافت که می‌توانست به‌راحتی با شیخ‌ها مشورت کند. انواع زبان‌های عربی یکی از موضوعات پژوهشی وی نیز بود. در سال 1838م. انواع مختلف زبانEhhkili را توصیف کرد و این در واقع نخستین شرحِ زبان Jibbßli بود. (Hetzron, 1997, 380) در سال 1851م. وزیر کشور فرانسه لئون فوشه Léon Faucher به انجمن ملی پیشنهاد داد که یک رشته عملیات باستان‌شناسی در بین‌النهرین و کشور ماد انجام شود. اعتبارات تأمین و قرار شد این کار به سرپرستی فولژانس فرنل انجام شود. او به همراه گروهی به منطقه اعزام شد و در نهایت، در 1854م. آنها موفق شدند، آشور و بابل را کشف کنند اما ماد را نیافتند. (Brigitte Lion, 2007, 83) فرنل در زمانی به مأموریت حفاری‌های بین‌النهرین گماشته شد که پیش از او گروهی بریتانیایی به این امر اشتغال داشتند. این مسئله مسبب برخی اختلافات و درگیری‌ها میان گروه فرانسوی و انگلیسی شد و در نهایت به تقسیم اراضی برای حفاری انجامید. فرنل در این مأموریت ژول اوپر Jules Oppert شرق‌شناس آلمانی-فرانسوی که تألیفاتی دربارۀ ایران قدیم داشت و هنرمندی به نام فلیکس توما Felix Thomas را نیز به همراه داشت. حضور وی در منطقۀ بین‌النهرین، فصل نوینی از توجهات فرانسوی‌ها به تمدن آشور را رقم زد. فولژانس یکی از اعضای برجستۀ انجمن آسیایی Societe Asiatique و یکی از عرب‌گراهای برجستۀ فرانسه بود. او را مردی آزاداندیش و در عین حال محتاط در مسائل علمی توصیف می‌کنند. (Larsen, 1996, 306-309)