الگا مرک دیویدسن Olga Merck Davidson

1. دیویدسن، ا. م. (1378ش.). شاعر و پهلوان در شاهنامه (ترجمۀ ف. عطایی). نشر تاریخ ایران (تاریخ انتشار اصلی اثر: 1994م.).

این اثر که نخستین بار در سال 1378ش. به دست فرهاد عطایی به فارسی ترجمه شده است به نقش شاعر شاهنامه، فردوسی و تاثیر ادبیات شفاهی بر نوشتار او می‌پردازد. تأکید نویسنده در این کتاب بر ادبیات شفاهی است چرا که از نظر او ادبیات مکتوب برای فهم متن فردوسی به تنهایی کفایت نمی‌کند. از این رو، او به سنت شعر شفاهی ایران و نقالی رجوع می‌کند تا از این طریق به اعتبار متن فردوسی و خود او در تاریخ بپردازد و نشان دهد چگونه یک متن کلاسیک می‌تواند تداوم یک سنت شفاهی باشد. اما کتاب دیویدسن به این تحلیل بسنده نکرده بلکه می‌کوشد بر مبنای این رویکرد، تفسیری از روایت‌گری فردوسی و ارتباط شاعر با شخصیت‌ها و محتوای کتابش به دست دهد. از این رو، در بخش نخست به سراغ رستم قهرمان اصلی متن می‌رود و بر آن است تا از طریق شواهد گوناگون استدلال کند که حماسة پهلوانی از نامۀ شاهان جدا نبوده و طبق سنتی کهن این دو سنخ روایت همزمان بخشی از روایات ملی ایران را شکل می‌داده‌اند. در بخش بعد نیز نویسنده می‌کوشد تا با یافتن شباهت‌هایی بین شاعر شاهنامه و قهرمان او، یعنی رستم، تحلیلی از رسالت فردوسی در احیای هویت ملی ایرانیان احیا کند که شباهتی با نقش رستم در متن دارد. در نهایت نیز این زوج شاعر-قهرمان با دیگر همتایان خود در اساطیر یونانی، هندی و ایرلندی مقایسه شده و مطالعه‌ای تطبیقی به دست داده می‌شود (دیویدسن، 1378ش.).

1. - (1380ش.). ادبیات تطبیقی و شعر کلاسیک فارسی (هفت مقاله) (ترجمۀ ف. عطایی). نشر فرزان‌روز (تاریخ انتشار اصلی اثر: 1999م.).

این کتاب که ترجمۀ آن در سال 1380ش. وارد بازار شد شامل هفت مقاله است که تمرکز آن‌ها بر شعر کلاسیک فارسی، به‌ویژه حماسۀ فردوسی، است. این مقالات رویکردهای ادبی سنتی را با شیوه‌های جدید، از جمله روش قوم‌شناختی آلبرت لرد (Albert Lord) و تحلیل زبانی ژرژ دومزیل (Georges Dumèzil) از تطبیق حماسه و اسطوره، ترکیب می‌کنند. شیوه‌های تطبیقی به کار رفته در این کتاب ریشه در قلمروی ادبیات تطبیقی دارد. از این رو، هدف این مقالات این است که به این پرسش پاسخ دهند چگونه روش‌های ادبیات تطبیقی فهم ما از ادبیات فارسی را بهبود می‌بخشد (دیویدسن،1380ش.)