اولیور باست Oliver Bast تاریخدان و ایرانشناس انگلیسی-آلمانی است. تخصص اصلی او در زمینۀ تاریخ معاصر ایران است. تمرکز پژوهشهای او بر تاریخ سیاسی و سیاست خارجی ایران در دوران معاصر است. او بر زبان فارسی نیز تسلط دارد.
«نامشخص»- «در قید حیات»
تحصیلات اولیور باست در زمینۀ تاریخ و زبان فارسی بوده و در دانشگاههایی چون دانشگاه هومبولت برلین (Humboldt-Universität zu Berlin)، دانشگاه تهران، دانشگاه سوربن جدید ۳ در پاریس (Université de la Sorbonne Nouvelle – Paris 3) و دانشگاه اوتو فریدریش بامبرگ (Otto-Friedrich-Universität Bamberg) به تحصیل پرداخته است. او مدرک دکترایش را در برنامهای مشترک بین دو دانشگاه سوربن پاریس و اوتو-فریدریش بامبرگ با راهنمایی برت گ. فراگنر (Bert G. Fragner) و یان ریشارد (Yann Richard) گرفته است. او کارشناسی ارشد هنر نیز دارد (Association for Iranian Studies, 2022). اولیور باست از ژانویۀ سال ۲۰۰۰م. به عنوان مدرس و دستیار استاد در دانشگاه منچستر (University of Manchester) مشغول به کار شد و از سپتامبر سال ۲۰۰۸م. نیز ریاست دپارتمان مطالعات خاورمیانه (department of Middle Eastern Studies) را در این دانشگاه به عهده گرفت و تا سپتامبر سال ۲۰۱۱م. نیز در این سمت بود. او تا سال ۲۰۱۶م. مدرس ارشد همین دانشگاه در دانشکدۀ تاریخ بود و به تدریس تاریخ ایران و زبان فارسی میپرداخت (Ibid). او در سال تحصیلی ۲۰۱۱-۲۰۱۲م. به عنوان عضو مهمان در مرکز ویتنی و بتی مکمیلان برای مطالعات محیطی و بینالملل دانشگاه ییل (Yale's Whitney and Betty MacMillan Center for International and Area Studies) حضور داشت (Yale MacMillan Center, 2022). و از سال ۲۰۱۶م. استاد مطالعات ایرانی دانشگاه سوربن جدید شد و در آنجا به تدریس تاریخ ایران و خاورمیانه مشغول است (Bast, n.d.). باست علاوه بر زبانهای مادریاش، آلمانی و انگلیسی، به زبان فرانسوی و فارسی تسلط دارد و با زبانهای روسی، ترکی، لاتین و ایتالیایی نیز آشناست (Bast, n.d.).
پژوهشهای باست بیشتر بر تاریخ سیاسی و دیپلماتیک ایران معاصر تمرکز دارد. او همچنین به موضوعاتی چون تقابل میان تاریخنگاری، سیاست و فرهنگ علاقهمند است (Stanford Hamid and Christina Moghadam Program in Iranian Studies, 2022). اولیور باست از سال ۱۹۹۵م. تا ۱۹۹۷م. برای حدود سه سال با دریافت بورسیۀ تحصیلی از موسسۀ پژوهشهای فرانسه در ایران (Institut Français de Recherche en Iran (IFRI)) در تهران حضور داشت و مشغول به مطالعه و پژوهش بود. در مارس سال ۱۹۹۷م. کنفرانسی بینالمللی را با موضوع ایران و جنگجهانی اول (Iran and World War I) با مشارکت موسسۀ پژوهشهای فرانسه در ایران و مرکز مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امورخارجۀ ایران برگزار کرد (Association for Iranian Studies, 2022). او از سال ۲۰۰۴م. در شورای جامعۀ بریتانیایی مطالعات خاورمیانه (Council of the British Society for Middle Eastern Studies (BRISMES)) حضور داشته و در جولای ۲۰۰۹م. برنامۀ سالانۀ این جامعه را در دانشگاه منچستر برگزار کرده است. از سال ۲۰۱۴م. تا ۲۰۱۶م. نیز عنوان مدیر اجرایی (Executive Director) این جامعه را دارا بوده است (Yale MacMillan Center, 2022). در سال ۲۰۰۶م. نیز همراه با منوچهر اسکندری قاجار (Manoutchehr Eskandari-Qajar) برگزاری ششمین کنفرانس بینالمللی انجمن مطالعات قاجار را به نمایندگی از واحد تحقیقات مشترک جهان ایران و هند (Unité mixte de recherché Mondes Iranien et Indien) در مرکز ملی تحقیقات ملی (Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS)) عهدهدار شد (Association for Iranian Studies, 2022). در ژانویۀ سال ۲۰۰۹م. نیز مشترکاً با دومینیک بروکشاو (Dominic Brookshaw) دهمین کارگاه موسسۀ بریتانیایی مطالعات فارسی (British Institute of Persian Studies (BIPS)) را در دانشگاه منچستر برگزار کرد (Association for Iranian Studies, 2022). این موسسه زیر نظر فرهنگستان بریتانیا (British Academy) فعالیت میکند. باست علاوه بر این بهعنوان دبیر افتخاری (Honorary Secretary) آن از سال ۲۰۱۵م. تا ۲۰۱۷م. مشغول به کار بوده است (Bast, n.d.). باست در سال ۲۰۱۲م. همراه با سیاوش رنجبر دائمی در منچستر شبکۀ آکادمیک تاریخ ایران (Iranian History Academic Network (MIHAN)) را ایجاد کرد (Yale MacMillan Center, 2022). او هماکنون در پاریس ریاست دپارتمان مطالعات شرقی دانشگاه سوربن جدید (USN's department of Oriental Studies) را برعهده دارد (Bast, n.d.).
- - کتاب:
- ایران و جنگ بزرگ.
- - مقاله:
- «اهداف جنگی» ایران بیطرف در جنگ جهانی اول.
- غربگرایی و تاریخنگاری در ایران مدرن: فریدون آدمیت، از برجستهترین تاریخنگاران قرن بیستم م. ایران و ارزیابی او از ظهور ناسیونال-سوسیالیسم در آلمان و سقوط جمهوری وایمار.
- «جنون محض» یا «سیاست راهآهن» به سبک ایرانی؟ مناقشه بر سر اولویتهای توسعۀ راهآهن در دولت ایران در سالهای 1919-1920م. و استعمارگرایی راهآهن بریتانیا.
- - مدخل:
- آلمان یک: روابط دیپلماتیک ایران و آلمان.
- - دیگر آثار:
- مأموریت ایرانی در کنفرانس صلح ۱۹۱۹م.: تفسیری جدید.
- پروندهسازی: سیاست خارجی وثوقالدوله در 1918/1919م.
- شورای پروپاگاندای بینالمللی و تأسیس حزب کمونیست ایران.
- فروپاشی گفتمان فروپاشی: تأملاتی در تاریخنگاری اواخر دورۀ قاجار و حافظۀ فرهنگی ایرانیان.
- گول زدن بریتانیاییها و فریب روسها؟ سیاست خارجی ایران، «تهدید بلشویکی» و پیدایش معاهدۀ ایران-شوروی 1921م.
- باست، ا. (۱۳۷۷ش.). آلمانیها در ایران: نگاهی به تحولات ایران در جنگ جهانی اول (ترجمۀ ح. بنیاحمد). شیرازه (انتشار اصل اثر: ۱۹۹۷م.).
- باست، ا. (۱۳۷۷ش.). سالار الدوله و ديپلماسي ايران و آلمان در اوايل جنگ جهاني ۱. فصلنامۀ تاريخ معاصر، ۷، ٣٥ – ٥٢.
- خسروپناه، م. ح. و باست، ا. (۱۳۸۸ش.). فرقۀ عدالت ایران از جنوب قفقاز تا شمال خراسان 1920 – پردیس دانش و شیرازه.
آذرماه 1401 ش.
1402-08-28

