علاءالدین ن. بهاءالدینف (A. N. Bahaoddinof) محقق و شرقشناس تاجیک بود که در زمینۀ تاریخ علوم ایران، فعالیتها و تحقیقاتی داشته و یکی از موسسان آکادمی علوم تاجیکستان (Academy of Sciences of the Republic of Tajikistan) بوده است.
اطلاعاتی به دست نیامد
بهاءالدینف در رشتۀ تاریخ علوم ایران در بخش شرقشناسی آکادمی علوم تاجیکستان کار میکرد (مشکیننژاد، 1367، ج.2، 489).
آکادمی ملی علوم تاجیکستان در سال 1951م. به صورت رسمی و مستقل، همراه با تغییرات ساختاری و الحاق چند مرکز علمی تاسیس شد. بهاءالدینف یکی از موسسان این آکادمی بوده است.(آکادمی ملی علوم تاجیکستان، 1390، 43). در گذر سالهای 80-1950م. دانشمندان تاجیک با همکاری دانشمندان شهرهای سنپترزبورگ (Saint Petersburg) و مسکو (Moscow)برای آموزش آثار فیلسوفان زمان قدیم، ترجمه و انتشار آثار گرانبها، به زبان روسی کارهای زیادی انجام دادند. سرپرست فیلسوفان تاجیک در این کار بهاءالدینف بود. وی در مقالات و گزارشهای پرشمار و بهویژه کتاب آچرکها از تاریخ فلسفۀ تاجیک (1961م.)، نخستین بار در تاریخ فلسفۀ شوروی میراث ارزشمند شیخالرئیس بوعلی سینا را معرفی کرد. در این کتاب عقاید فلسفی و اجتماعی اندیشمندانی چون ابنرشد، ابنباجه، ابنخلدون و اخوان الصفاء بررسی شده است (صادقی، 1372، 44).
- بهاءالدینف، ع. ن. (۱۹۵۷م.). دانشنامۀ ابن سینا. نشریه مرکز انتشارات دولتی تاجیکستان.
- آکادمی ملی علوم تاجیکستان. (1390ش.)، خبرنامۀ فرهنگستان علوم، سال یازدهم، 41: 43.
- صادقی، ع. (1372ش.). فلسفه در تاجیکستان. کیهان فرهنگی، 103، 43-45.
- مشکیننژاد، پ. (1367ش.)، فرهنگ خاورشناسان زندگینامه و کتابشناسی ایران شناسان و اسلام شناسان (ج۲)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
فروردینماه 1400ش.
1402-01-20

