ادوارد مایرEduard Meyer مورخ آلمانی و نظریهپرداز علم تاریخ بود. او یکی از شناختهشدهترین مورخان دوران باستان در زمان خود بود. دانش وسیع مایر در زبانهای کلاسیک و شرق باستان او را به یکی از عالمان این حوزه بدل کرد. مهمترین دستاورد او در مطالعات تاریخ باستان کتابی چند جلدی است که میکوشد با روشی نوین تمدنهای جهان باستان را در پرتو ارتباطهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و مذهبی در کنار یکدیگر مطالعه کند و در این مسیر نگاهی ویژه به ایران دارد.
هرمان بروکهاوس Hermann Brockhaus شرقشناس هلندی بود. او یکی از متخصصان زبانهای سانسکریت و فارسی در قرن نوزدهم م. بود و از این رو از نخستین ایرانشناسان و هندشناسان غرب به شمار میرفت. او نخستین مترجم دیوان حافظ و همچنین متن وندیداد به زبان آلمانی بود.
میشل لونگینو Michele Longino دانشمندی فرانسوی در زمینۀ ادبیات و فرهنگ فرانسه و به ویژه ادبیات قرن هفدهم م. فرانسه است که به دلیل رویکرد میانرشتهای خود به پیشرفت این حوزه کمک قابل توجهی کرده است. مطالعات میان فرهنگی، شرقشناسی، سفرنامهنویسی، تاریخ، زیباییشناسی و مطالعات زنان، برخی از موضوعهای پژوهشی این استاد بازنشستۀ دانشگاه دوک در رشتۀ رومشناسی است.
ویلیام دبلیو. مالاندرا William W. Malandra ایرانشناس آمریکایی و استاد بازنشستۀ دانشگاه مینهسوتا است. او متخصص ادیان ایران باستان و هند، زبانشناسی هندوایرانی و زبانها و تمدنهای پیشااسلامی در این منطقه است. بهطور خاص، مالاندرا تحقیقات مفصلی پیرامون زردشتیگری و زبان و دین ایران باستان انجام داده است.
کورت رودولف Kurt Rudolph محقق آلمانی حوزۀ کیش گنوسی، مانوی و مندایی است. او را در واقع باید یک پژوهشگر تاریخ ادیان باستانی معرفی کرد که بیشتر تمرکزش بر متون برجای مانده از آیینهای دینی کهن و تلاش برای بازآفرینی تاریخ آنها از ورای متون مقدس سایر ادیان بود. رویکرد او به مطالعۀ ادیان تاریخی بود و کار خود و رشتۀ مطالعات ادیان را حوزهای مستقل از الهیات و فلسفۀ دین تعریف میکرد و از این منظر درگیر بحثهای دامنهدار با برخی از دیگر محققان این حوزه شد.
ماکسیمیلیان بیتنر Maximilian Bittner شرقشناس، پژوهشگر زبانهای سامی و ایرانشناس آلمانیزبان مقیم در اتریش بود. پژوهش اصلی او در حوزۀ زبان و ادبیات عربی و زبانهای سامی وابسته بود اما در مورد فرهنگ و زبان ایران و دیگر ملل شرقی نیز پژوهشهایی دارد. او استاد شرقشناسی در دانشگاه وین بود.
جان ریچاردسونJohn Richardson شرقشناس انگلیسی بود. او مؤلّف نخستین فرهنگ فارسی- عربی- انگلیسی بود که به فرهنگ ریچاردسون مشهور است؛ این فرهنگ در سال 1777 م. – ۱۷۸۰م. نگاشته شده و مشتمل بر پنجاههزار واژۀ فارسی همراه با برابرنهاد انگلیسی آنهاست.
مرکز ترویج زبان و ادبیات فارسی توسط جمعی از دانشگاهیان متخصص در فرهنگ ایرانی تأسیس و تشکیل شده است. این مرکز به عنوان متولی برای ترویج فرهنگ ایرانی در سراسر انگلستان تلاش میکند. این مرکز توسط افراد خیری اداره میشود که در ارائۀ دورههای رایگان زبان فارسی، توزیع کتاب فارسی، سیدی و نوارهای آموزشی و برگزاری نمایشگاههای خوشنویسی و کنسرتهای موسیقی ایرانی افراد مختلف را یاری میکنند. برگزاری سمینارهای دانشگاهی و سخنرانی در زمینۀ زبان و فرهنگ فارسی نیز بخشی از تلاش این مرکز در معرفی بهتر فرهنگ ایرانی است. (Centre for Promotion of Persian Language and Literature, 2023)
مرکز شاهنامه برای مطالعات فارسی برپایه پروژه شاهنامه کمبریج ایجاد شده است و نشان دهنده تحقق یکی از اهداف اصلی آن پروژه، ترویج مطالعات فارسی در کمبریج و در سراسر بریتانیا است. فعالیتهای آن شامل سخنرانیهای ترمی درباره هنر ایرانی و اسلامی، کنفرانسها و نشریات دانشگاهی و سایر رویدادهای فرهنگی مانند نمایشگاههای هنری و اجرای موسیقی است. (Pembroke College Cambridge, 2023). کار بر روی پروژۀ شاهنامه و تکمیل پایگاه داده یکی از اهداف اصلی فعالیت این مرکز است، علاوهبراین، تعدادی برنامه جدید (مانند پروژه فرعی ادبیات، هنر و دیپلماسی در اوایل دوران قاجار (Literature, Art, and Diplomacy in the early Qajar era)، با حمایت مؤسسه مطالعات فارسی بریتانیا (British Institute of Persian Studies))، با تأکید بر اهمیت تداوم شاهنامه و دنیای امروزی آن و ترویج بیشتر فارسیشناسی از طریق کنفرانسها، سخنرانیها و رویدادهای اطلاعرسانی نیز برنامهریزی شده است که دامنه پژوهشهای مرکز را گسترش میدهد. در اکتبر 2013م. بهعنوان بخشی از برنامه اطلاعرسانی مرکز، ضحاک، اژدهای پادشاه ایران (Zahhak, the Dragon King of Persia) به ابتکار آهنگساز جوان کمبریج، حسین حدیثی اجرا شد. بهعنوان بخشی از پروژه فرعی شاهنامه برای همیشه (Shahnameh Forever) مرکز پیش از این نمایشگاههایی مانند تصویرسازی شاهنامه در قرن بیست و یکم (Illustrating the Shahnameh in the 21st century)، را اجرا کرده است. آخرین کنفرانس یک روزه با عنوان هنر اسلامی در کمبریج: برداشتن حجاب (Islamic Art at Cambridge: Lifting the Veil) در 20 ژوئن 2016م. به طور مشترک با گروه مطالعات خاورمیانه، گروه تاریخ هنر و موزه فیتزویلیام (Fitzwilliam Museum)برگزار شد. (The Cambridge Shahnama Centre for Persian Studies, 2023)
گروه ایرانشناسی دانشگاه ماربورگ (Marburg) کارگاه مراحل پروفورمنس در ایران پهلوی (1925-1979) (Stages of Performing in Pahlavi Iran (1925-1979)) را برگزار میکند. این کارگاه که در روزهای 11 و 12 آوریل 2024م./ 23 و 24 فروردین 1403ش. برگزار میشود و به بررسی اشکال مختلف هنر در صحنه میپردازد. این هنرها شامل رقص، نمایش، تئاتر موزیکال و جشنوارهها هستند. در این کارگاه، تأثیرات فراملی بر هنرهای نمایشی در دوران پهلوی ایران و تبادلات فرهنگی بینالمللی در صحنههای هنری مورد بررسی قرار میگیرد. همچنین تأثیرات کشورهای مختلف بر هنرهای نمایشی، تبلیغات سیاسی و تغییرات سنتی و مدرن نیز تحلیل خواهد شد. آخرین مهلت برای ارسال مقالات به این کارگاه 15 دسامبر 2023 (24 آذر 1402) است.
برنامۀ دانشگاه تورنتو برای ایرانشناسی زمینه را برای کنفرانسهای بینالمللی، مشارکتهای پژوهشی، تبادل اساتید و دانشجویان بین کانادا و جهان فارسیزبانان فراهم میکند.(Arab Center for Research and Policy Studies (ACRPS), 2023)
