وفا اِرگینباش (Vefa Erginbaş) مورخ تُرک و استاد تاریخ در آمریکا است. اصلیترین حوزههای تحقیقاتی او تاریخ امپراتوری عثمانی در دورۀ پیشامدرن و مدرن، مطالعات اسلامی در دورۀ عثمانی، روشنگری و روشنفکران در حکومت عثمانی و تاریخ جهان اسلام و خاورمیانه در دورههای یاد شده، است. در ارتباط با ایرانشناسی موضوعاتی مانند روابط بین دولت عثمانی و صفوی و بررسی تطبیقی این دو حکومت توسط او تدریس میشوند.
خانه فرهنگ ایران کراچی پاکستان با هدف آموزش فرهنگ، تمدن و تاریخ ایران به مردم پاکستان در کراچی پایهگذاری شد. مأموریت این خانه فرهنگ، آگاهسازی مردم پاکستان از تحولات و دستاوردهای انقلاب اسلامی در زمینههای گوناگون، ترویج زبان فارسی و فرهنگ اسلامی ایرانی است تا از این راه روابط فرهنگی میان ایران و پاکستان بهبود یابد (The Cultural Centre of Islamic Republic of Iran Karachi, 2025).
این خانه هر ساله در مناسبتهای مختلف فرهنگی، مذهبی و سیاسی میزبان برنامههای زیادی مانند فعالیتهای قرآنی و آموزشی، همایشهای فرهنگی و هنری، سمپوزیومهای مذهبی و سیاسی و نمایشگاههای کتاب و صنایع دستی است .(Ibid.)
ایرایدا آناتولییِوْنا اسمیرنووا (Ираида Анатольевна Смирнова ) زبانشناس روسی، در حوزۀ زبانهایِ شرقی، خاصه زبان کردی، تخصص داشته و از محققان مطرحِ زبانشناسی کردی در روسیه به حساب میآید. علاوه بر نوشتن آثار قابلِ توجه پیرامون گویشهای مختلف کردی، توانست ترجمه روسیِ کتاب اَوستا را که حاصل دستنوشتههای استاد مرحومش بود مُدوّن و منتشر کند. این ترجمه، نخستین ترجمۀ آوانگارانۀ اوستا به شمار میرود.
پریسیلا پارسونز سوچک (Priscilla Parsons Soucek) استاد هنرهای اسلامی دانشگاههای آمریکاست. او مطالعات تاریخی و زمینهای عمیقی در باب نقاشی و خوشنویسی ایران و معرفی هنرمندان ایرانی انجام داده است. وجه برجستۀ کار او فرصت سفر به کشورهای ایران و ترکیه و مطالعۀ دقیق بافت جغرافیایی، فرهنگی و تاریخی این مناطق از نزدیک است.
دانشگاه مطالعات زبانهای خارجی پکن، یکی از دانشگاههای پیشرو در چین است که تحت مدیریت وزارت آموزش و پرورش فعالیت میکند. امروزه، این دانشگاه 101 زبان خارجی تدریس میکند و میزبان بزرگترین خوشه آموزش زبانهای غیرعمومی در چین است. دورههای آموزشی شامل برخی زبانهای اروپایی، آسیایی و آفریقایی هستند که کمتر تدریس میشوند و بهعنوان اولین برنامه ویژه وزارت آموزش و پرورش ارائه میشوند.
کیخسرو منوچهر جاماسبآسا (Kaikhusroo Minocher JamaspAsa) ایرانشناس و متخصّص زبانهایِ پهلوی و اوستاییِ اهل هندوستان بود. زمینۀ پژوهشی وی، مطالعات زرتشتی و زبانهای ایرانیِ باستان بود. از مهمترین اقدامات وی همکاری در عکسبرداری و چاپ دستنویسهایِ متونِ کهنِ زرتشتی در مجموعۀ گنجینۀ دستنویسهای پهلوی و پژوهشهای ایرانی بوده است.
احمد محمد حسنین باشا (Ahmed Muhammad Hassanein Bassa) سیاستمدار، دیپلمات، عکاس، کاوشگر و شمشیرباز مصری است. او را «کاوشگر افسانهای» میدانند. به سرزمینهای ناشناخته سفر کرده و سفرهای خود به کویر لیبی را در قالب کتاب ارائه کرده است. در طی این سفرها، عکسهایی از نقاشیهای سنگی از حیوانات گرفته است. این عکسها گامی به سوی شناخت منطقه و آشنایی با پیشینۀ آن بوده است. در واقع او به دلیل کشف واحههای ناشناخته شهرت پیدا کرده است.
انجمن زبانشناسی پاریس، یک انجمن علمی فرانسوی است که به پژوهشهای علمی در زمینه زبانشناسی اختصاص دارد. این انجمن از ماه مارس تا ژوئن و از نوامبر تا دسامبر، نشستهای ماهانه برگزار میکند، روزهای پژوهشی سالانه را ساماندهی کرده و نشریهای با عنوان نشریه انجمن زبانشناسی(Bulletin de la Société de Linguistique) ، همراه با مجموعههای متنوعی از آثار زبانشناسی منتشر میسازد. از دهۀ 1900م. فعالیتهای این انجمن به مباحثی پیرامون زبانهای هندواروپایی آسیای مرکزی و رمزگشایی خطها گسترش یافته است (Société de Linguistique de Paris, 2025).
لیور استرنفلد (Lior Strenfeld) استادیار تاریخ و مطالعات یهود دانشگاه پنسلوانیا است. او علاقهمند به پژوهش در حوزههای تاریخ اجتماعی خاورمیانه، تاریخ یهود در این منطقه و تاریخ اجتماعی ایران مدرن است. زندگی یهودیان ایران از جمله حوزههای مطالعاتی او است. او مقالات متعددی در مورد هویتهای ایرانی یهودی در دوران پهلوی نوشته است و جدیدترین آثار منتشر شده او به بررسی جامعۀ یهودیان در ایران و رابطه گستردهتر و جهانی جامعۀ یهودیان با ایران از زوایای مختلف پرداخته است.
جورج میشل (George Michell) مورخ معماری و محقق حوزۀ معماری آسیای جنوبی و از برجستهترین محققان معماری است. او در نمایشگاه هنرهای اسلامی در لندن نقش محوری داشته است. همچنین دورههایی را در مورد معماری آسیایی در انجمن معماری لندن مدیریت کرده است. مطالعات او اخیراً بر هند و بررسی شهرسازی و بناهای اسلامی تمرکز داشته است.
جیمز ریچارد جیوت (James Richard Jewett) استاد زبانهای سامی، تاریخ شرقی، عربی و مطالعات اسلامی دانشگاه هاروارد، شیکاگو و استراسبورگ و مدیر مرکز مطالعات خاورمیانۀ دانشگاه هاروارد بوده است.
گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه دولتی لاهور یکی از قدیمیترین و معتبرترین مراکز آموزش زبان فارسی در منطقه جنوب آسیا است (GC University Lahore, 2025).
در این گروه، رویکرد پژوهشی قوی با آموزش باکیفیت تلفیق شده و برنامههای آموزشی متنوعی در حوزههای مختلف ارائه میشود. از جمله حوزههایی که مورد توجه ویژه قرار دارد، میتوان به اسلام و زبان عربی اشاره کرد که بستری برای پژوهشهای ایرانشناسانه، بهویژه در زمینه تصوف، تشیع و ادبیات فارسی فراهم میسازد (Ibid).
ریچارد فرانسیس برتون (Richard Francis Burton)کاشف، نویسنده، محقق، و سرباز بریتانیایی بود. او به دلیل سفرها و اکتشافاتش در آسیا، آفریقا، و قارۀ آمریکا و همچنین دانش خارقالعادهاش از زبانها و فرهنگها شهرت داشت.
محمد صادق نشأت (Muhamad Sadiq Nasha’at) نویسنده، مدرس و مترجمی بوده است که برای شناساندن فرهنگ ایرانی به عربزبانان، بسیاری از آثار مهم ایرانی را به عربی برگردانده است. تاریخ بیهقی، قابوسنامه و خلاصۀ مثنوی از جمله مهمترین این آثار هستند. او استاد حوزة زبان و ادبیات فارسی و عربی در دانشگاههای مصر و ایران بوده و در دانشگاه تهران نیز تدریس کرده است.
گروه فلسفه و مطالعات دینی دانشگاه اوترخت، یکی از نهادهای پیشرو در آموزش و پژوهش میانرشتهای و درگیر با مسائل اجتماعی است. این گروه با مشارکت در پروژههای ملی و بینالمللی، بستری برای پژوهش در حوزههایی چون فلسفه، مسیحیت، اسلام و دیگر سنتهای دینی و سکولار فراهم میکند (Utrecht University, 2025).
در این گروه، رویکرد پژوهشی قوی با آموزش باکیفیت تلفیق شده و برنامههای آموزشی متنوعی در حوزههای مختلف ارائه میشود. از جمله حوزههایی که مورد توجه ویژه قرار دارد، میتوان به اسلام و زبان عربی اشاره کرد که بستری برای پژوهشهای ایرانشناسانه، بهویژه در زمینه تصوف، تشیع و ادبیات فارسی فراهم میسازد (Ibid).
