پریسیلا پارسونز سوچک (Priscilla Parsons Soucek) استاد هنرهای اسلامی دانشگاههای آمریکاست. او مطالعات تاریخی و زمینهای عمیقی در باب نقاشی و خوشنویسی ایران و معرفی هنرمندان ایرانی انجام داده است. وجه برجستۀ کار او فرصت سفر به کشورهای ایران و ترکیه و مطالعۀ دقیق بافت جغرافیایی، فرهنگی و تاریخی این مناطق از نزدیک است.
1936 ـ نامشخص
پریسیلا پارسونز سوچک (Priscilla Parsons Soucek) در سال 1960م. از دانشگاه آمریکایی بیروت فارغالتحصیل شد و کارشناسی ارشدش را در دانشگاه ویسکانسین (University of Wisconsin Madison) خواند. پس از اتمام این دوره برای دکتری به دانشگاه نیویورک رفت و در آنجا به زودی حوزۀ پژوهشیاش را از هنر قرون وسطی به هنر اسلامی تغییر داد و مستقیماً با ریچارد اتینگهاوزن (Richard Ettinghausen) کار کرد. زمانی که در مؤسسۀ هنرهای زیبای دانشگاه نیویورک دانشجوی اتینگهاوزن بود، در گالری هنر فریر در واشنگتن دی سی، تحت نظر او فعالیت میکرد. در سال 1967م. مدیر بخش هنر اسلامی در موزۀ هنر متروپولیتن شد. در سال 1969م. با بازنشستگی ان آربور (Ann Arbor) پریسیلا عهدهدار کرسی هنر اسلامی در دانشگاه میشیگان شد و در دوران حضور در این دانشگاه نمایشگاهی در موزۀ کلسی (Kelsy Museum) طراحی کرد. با مرگ اتینگهاوزن از او به عنوان مناسبترین گزینه برای تصدی کرسی اتینگهاوزن در مؤسسۀ هنرهای زیبای پرینستون دعوت کردند (Ettinghausen, 2006). پریسیلا پارسونز سوچک سه نسل از محققان جوان هنرهای اسلامی را پرورش داد و استادی بسیار آگاه، مشتاق و باانگیزه بود که از رویکردهای جدید و خاص برای تدریس هنر اسلامی بهره میبرد. این دلسپردگی به کار پژوهش و تدریس، در ارادت دانشجویان او به استادشان کاملاً هویداست. این امر دانشجویان پریسیلا را بر آن داشت تا در سال 2006م. و 2007م. به مناسبت هفتادمین سالگرد تولد او، دو شماره از نشریۀ هنرهای آسیایی (Artibus Asiae) را با عنوان مرواریدها از آب. یاقوتها از سنگ. مطالعاتی در باب هنر اسلامی (Pearls from Water. Rubies from Stone. Studies in Islamic Art in Honor of Priscilla Soucek) در گرامیداشت پریسیلا سوچک منتشر کنند. در نخستین مقاله از شمارۀ 66 این نشریه، الیزابت اتینگهاوزن (Elizabeth Ettinghausen)، همسر ریچارد، مختصری در باب خصایص علمی و فردی سوچک میگوید (نگاه کنید به Artibus Asiae, 2006 & 2007).
حوزههای پژوهشی مورد علاقۀ پریسیلا پارسونز سوچک به طور خاص نُسَخ خطی فارسی و عربی، پرتره، و تاریخ گردآوری است. او در دانشگاه عناوینی چون متن و تصویر در نسخ خطی فارسی، قرآن و فرهنگ مادی، و مدیترانۀ اسلامی در دوران جنگهای صلیبی را تدریس میکرد. به گفتۀ خود او «فرصت بینظیری که در دوران تحصیل در دانشگاه برایش فراهم شد، زندگی در ترکیه و دسترسی به کتابخانهها و موزههای این کشور بود». او همچنین، پیش از انقلاب اسلامی ایران، به این کشور سفر کرد و مطالعات بسیاری در باب جغرافیا و بناهای معماری این منطقه انجام داد. او بر این باور بود که مطالعۀ تولید هنری در هر سرزمین مستلزم آشنایی جامع با اقلیم و توپوگرافی آن منطقه است. این فرصتها برای مطالعه و سفر، سوچک را از وجود یک سنت غنی نقاشی و خوشنویسی روی کاغذ آگاه کرد که در ایران و آسیای مرکزی در سدههای 13م. تا 15م. شکوفا شده بود. سفر به او بینشی در خصوص بافت تاریخی و فیزیکی تولید این آثار بخشید. این آگاهی با با%
- کتاب:
- بُعد نظری و عملی پرتره در سنت ایرانی.
- شاهکارهایی از بخش هنر اسلامی در موزۀ هنر متروپولیتن.
- مدخل:
- بهرام میرزا.
- هنر در ایران اسلامی پیش از دوران صفوی.
- باباشاه اصفهانی.
- شاهنامۀ دموت.
- سوچک، پ.پ. (1379ش.). معماری ایرانی: تکامل یک سنت. در ر. اتینگهاوزن و الف. یارشاطر (ویرا.)، اوجهای درخشان هنر ایران (ص. 175). (هـ. عبداللهی، و ر. پاکباز، ترجمه). نشر آگاه.
- __(1386ش.). خوشنویسی در اوایل دورۀ صفویه (و. کاووسی، ترجمه). گلستان هنر، 10، 24-39.
- __(1384ش.). هنرمندان ایرانی در هند گورکانی (آثار و دگرگونیها) (ع. آقاجانی، ترجمه). گلستان هنر، 2، 126-140.
- در این مقاله سوچک به نقش نقاشان و خوشنویسان ایرانی در تولید و تصویرسازی کتاب در هند تحت حکومت مغولان میپردازد. در این مقاله، پس از یک ارزیابی کلی از روابط هنری بین ایران و %D
- سوچک، پ.پ. (1384ش.). هنرمندان ایرانی در هند گورکانی (آثار و دگرگونیها) (ع. آقاجانی، ترجمه). گلستان هنر، 2، 126-140.
آذر 1400ش.

