1894م. ـ 1974م.

آلفونس گابریل در دانشگاه‌های خرونینگن هلند (University of Groningen: UG/ Rijksuniversiteit Groningen: RUG) و وین اتریش (University of Vienna/ Universität Wien) به تحصیل پزشکی پرداخت و در سال 1920م. مدرک دکترای خود را دریافت کرد. وی هم‌چنین از 1945م. تا 1959م. به‌عنوان مدرّس افتخاری و پس از آن به‌عنوان استاد در دانشگاه اقتصاد و کسب‌وکار وین (Wirtschaftsuniversität Wien/ Vienna University of Economics and Business) به تدریس بهداشت مناطق حارّه‌ای مشغول شد (wikipedia). آلفونس گابریل استاد انستیتوی فرانسه بود، وی هم‌چنین عضو مجمع الکتابات و الآداب و رئیس انستیتوی آثار باستانی در آناتولی نیز بود (مشکین‌نژاد و فیروزآبادی، 1386، 277).

آلفونس گابریل پس از اتمام تحصیلات در اتریش، به جاوه اندونزی (Java) سفر کرد و با شرکت در دوره‌های آموزشی باتاویا، هند شرقی هلند (Batavia, Dutch East Indies)، در سال‌های 1922م. تا 1932م.، به امر طبابت در مجمع‌الجزایر مالایی و جمهوری چین مشغول شد (de.wikipedia.org). او بین سال‌های حضورش در جمهوری چین، از سال 1927م. تا 1937م. سفرهای بی‌شماری به‌همراه همسرش، آگنس گابریل کومر (Agnes Gabriel-Kummer) به بیابان‌های ایران داشت و کتاب‌هایی تألیف کرد که حاوی اکتشافات جغرافیایی کاشفان اروپایی در سده‌های اخیر ایران است. این دو، اوّلین اروپائیانی بودند که از صحرای لوت عبور کردند (de.wikipedia.org)؛ (مشکین‌نژاد و فیروزآبادی، 1386، 277). دکتر گابریل در مقدّمۀ کتاب عبور از صحاری ایران اشاره می‌کند: «مخارج سفر را از محل پس‌اندازی که در سال‌های 1929م. ـ 1939م. در طول خدمت برای مبارزه با مالاریا در هند شرقی هلند اندوخته بودیم، تأمین کردیم. در ژوئیۀ سال 1939م. به‌نظر می‌رسید قبل از موعد مقرّر بنا به دلایل مالی، مجبور به قطع سفر شویم. از مشهد به سازمان امدادهای علمی اتریشـ آلمان که قبلاً نیز در سال 1928م. کمک‌های شایانی به ما کرده بود، متوسّل شدیم و به لطف حمایت دوبارۀ آن سازمان توانستیم برنامۀ خود را تا پایان ادامه دهیم.» (گابریل، 1395، 16). وی هم‌چنین از جهانگردان و مسافران اروپایی به مشرق‌زمین سخن گفته‌است که از آن جمله می‌توان از مارکوپولو (Marco Polo)، سر آنتونی شرلی (Anthony Shirley)، رابرت شرلی (Sir Robert Shirley)، پیترو دلاواله (Pietro Della Valle)، و ژان شاردن (Jean Chardin) نام برد (مشکین‌نژاد و فیروزآبادی، 1386، 277). تاریخ درگذشت او در منابع مختلف، سال‌های 1974م. (ویرهاس، 2006، 651)، 1975م. (مشکین‌نژاد و فیروزآبادی، 1386، ج. 6، 277) و 1976م. (en.wikipedia.org) ذکر شده‌است.

. در دوردست‌های مشرق زمین. (1929م.) (Im weltfernen Orient: Ein Reisebericht, R. Oldenbourg. Berlin: München)

2. دریاها، جنگل‌ها و بیابان‌ها. (1948م.) (Fremde Meere, Dschungeln und Wüsten, Aus den Tagebüchern eines Arztes und Forschungsreisenden. Wien: Universum)
3. تصویر بیابان. (1958م.) (Das Bild der Wüste. Wien: Holzhausen)
4. مسافر فراموش‌شده ایران (1969م.) (Vergessene Persienreisende. Wien: Notring)
5. جغرافیای دینی ایران (1971م.) (Religionsgeographie von Persien. Wien: Hollinek)
6. گوشه‌ای از تنهایی‌ها در ایران: سومین سفر پژوهشی به کویر لوت و بلوچستان ایران و سفری به افغانستان (1939م.) (Aus den Einsamkeiten Irans, Forschungsfahrt durch die Wüste Lut und Persisch-Baločistan mit einer Reise durch Süd-Afghanistan. Stuttgart: Strecker & Schröder)
7. بررسی دربارۀ ایران، توسعه و تکامل اطلاعات غربی در مورد جغرافیای ایران. (1952م.) Die Erforschung Persiens, Die Entwicklung der abendländischen Kenntnis der Geographie Persiens. Wien: Holzhausen

1. عبور از صحرای ایران (Gabriel, Alfons. (1935). Durch Persiens Wüsten, Neue Wanderungen in den Trockenräumen Innerirans. Stuttgart: Strecker & Schröder)

این اثر توسط فرامرز نجد سمیعی با عنوان «عبور از صحاری ایران» به فارسی ترجمه و توسط انتشارات آستان قدس رضوی در سال 1371ش. منتشر شده‌است. هم‌چنین این کتاب در سال 1392ش. توسط انتشارات ایران‌شناسی با عنوان سفرنامۀ آلفونس گابریل: عبور از صحاری ایران بازنشر شده‌است. (https://ketabnak.com)

2. مارکوپولو در ایران (Gabriel, Alfons. (1963). Marco Polo in Persien. Wien: Typographische Anstalt)

این اثر با همین عنوان توسط پرویز رجبی به فارسی ترجمه و در سال 1381ش. توسط انتشارات اساطیر و با همکاری مرکز بین‌المللی گفت‌وگوی تمدن‌ها منتشر شده‌است. هم‌چنین در سال 1383ش. کیکاوس جهانداری این کتاب را به فارسی ترجمه و توسط بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار منتشر کرد.

3. جهان مذهبی ایران (Gabriel, Alfons. (1974). Die religiöse Welt des Iran: Entstehung und Schicksal von Glaubensformen auf persischem Boden. Böhlau, Wien/Köln/Graz)

این کتاب با عنوان جهان مذهبی ایران: پیدایش و سرنوشت مذاهب در سرزمین ایران  توسّط ابوالحسن محمدی ترجمه و در سال 1369ش. توسط انتشارات رهیاب منتشر گردید.

4. تحقیقات جغرافیایی راجع به ایران (Gabriel, Alfons. (1952). Die Erforschung Persiens, Die Entwicklung der abendländischen Kenntnis der Geographie Persiens. Wien: Holzhausen)

این کتاب توسط فتحعلی خواجه‌نوری به فارسی ترجمه شد و در سال 1348ش. با همین عنوان توسّط انتشارات ابن‌سینا منتشر گردید. انتشارات اساطیر نیز در سال 1393 ش. این کتاب را بازنشر کرده‌است.

1. مشکین‌نژاد و فیروزآبادی، گروه مؤلفان و مترجمان. (1386ش.). فرهنگ خاورشناسان، زندگی‌نامه و کتاب‌شناسی ایران‌شناسان و اسلام‌شناسان (جلد ششم). تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
2. گابریل، آ. (1395ش.). سفرنامۀ آلفونس گابریل: عبور از صحاری ایران، ترجمۀ فرامرز نجدسمیعی. مشهد: به‌نشر.
3. Vierhaus, R. (Ed.). (2006). Deutsche biographische Enzyklopädie:(DBE) (Vol. 3), from

https://books.google.ch/books?id=STszecQjhiYC&pg=PA651#v=onepage&q&f=false

4. wikipedia

  ویکی پدیا

حسین دهبان

آبان ماه 1399ش.