گئورک فریدریش گروتفند Georg Friedrich Grotfend

تا اواخر قرن هیجدهم م. خط میخی هنوز رمزگشایی نشده بود. گروتفند به دلیل تلاش موفقیّت‌آمیز خود در رمزگشایی خط میخی بر اساس رونوشت‌هایی از کتیبه‌های تخت جمشید که شخص کارستن نیبور(Carsten Niebuhr) شرق‌شناس آلمانی هنگام سفر خود به ایران در سال 1765م. تهیه نموده بود، موفق شد خط میخی را رمزگشایی کند (شارپ، 1346، 4). گروتفند با فرض اینکه این کتیبه‌ها از پادشاهان هخامنشی هستند، فعالیّت خود را آغاز کرد و با الگویی که از کیتبه‌های سلطنتی دوره ساسانیان به فارسی میانه، که فقط چند سال قبل‌تر توسط آنتوان سیلوستر دو ساسی (Antoine Silvestre De Sacy) رمزگشایی شده بود، توانست ارزش تقریبی آوایی حدود ده نشانه یا علامت را به دست آورد. وی تلاش می‌کرد تا علاوه بر رمز گشایی، به تفسیر فلسفی و تاریخی کتیبه‌ها نیز بپردازد. هر چند اطلاعات وی از زبان‌های شرقی در این زمان اندک بود و این مسئله موجبات اشتباهاتی گمراه‌کننده را برای او فراهم آورد، اما با این وجود تلاش‌های گروتفند در درک خط میخی مبنایی برای سایر اندیشمندان این حوزه، ازجمله افسر انگلیسی، هنری راولینسن (Henry Rawlinson)، که بعدها کار او را به اتمام رساند در دوره‌های بعدی شد (Schmitt, 2012; The Columbia Encyclopedia, 2022). همچنین گروتفند اوّلین فردی بود که اثبات کرد بنای آرامگاه مادر سلیمان در واقع همان آرامگاه کوروش دوم (کبیر) است. وی در 15 دسامبر 1853م. در هانوفر در گذشت (مصاحب، 1381ش.، 2388).